Edito: ανοιξιάτικα χρώματα

αφίσα διαγωνισμού μικρότερηΟ έκτος διαγωνισμός μας, άνοιξε εδώ και μια εβδομάδα και σας περιμένει. Διαλέξαμε για θέμα τα χρώματα: ό,τι μπορεί να σκεφτεί ένας συγγραφέας με αφετηρία αυτή τη λέξη.  Πιστεύω ότι μπορεί να δώσει πολλές αφορμές στην έμπνευσή σας –αλλά το θέμα είναι πάντα τι έχουμε να πούμε, αφορμές θα βρίσκουμε. Κάθε άνθρωπος που γράφει έχει μέσα του κάποια πράγματα που θέλει να πει. Συνήθως θα τα πει όποια αφορμή κι αν του δοθεί. Μια ωραία λέξη όμως πάντα βοηθάει.

Αλλά, χρώματα; Δηλαδή κάτι αισιόδοξο; Αισιόδοξο δεν είναι να γράφεις για χρώματα; Να σκέφτεσαι χρώματα; Σε ένα περιβάλλον τόσο ζοφερό; Ναι, έτσι είναι. Ζούμε σε μια πολύ άσχημη εποχή και εδώ και στην Ευρώπη και στον κόσμο,  έγινε ακόμη χειρότερη η κατάσταση τις τελευταίες μέρες και ποιος ξέρει που θα φτάσουμε. Εμείς ερχόμαστε να ζητήσουμε να σκεφτείτε χρώματα, να σχεδιάσετε χρώματα, να γράψετε με χρώματα και για χρώματα.

Τι άλλο να κάνουμε; Να αλλάξουμε τον κόσμο; Δεν το βλέπω πολύ πιθανό για το προσεχές μέλλον. Να αναπαράγουμε το ίδιο ζοφερό τοπίο και στα γραπτά μας; Μα έτσι κι αλλιώς τα διηγήματα σας είναι πάντα ένας καθρέφτης της χρονιάς που διανύουμε κάθε φορά και της εποχής μας. Αναπόφευκτα, όσο αισιόδοξος κι αν είναι ο τίτλος ούτε τη θλίψη θα αποφύγουμε στα διηγήματα ούτε την απαισιοδοξία.

Εσείς γράφοντας κι εμείς αναδεικνύνοντας τις φωνές σας θα προσπαθήσουμε απλώς να πούμε κάποια πράγματα για τον κόσμο που ζούμε. Αυτό είναι όλο. Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε το στίγμα μιας εποχής που βιώνουμε, κι αν αυτό το στίγμα δείχνει ότι βρισκόμαστε στο μάτι του κυκλώνα, τουλάχιστον θα το πούμε με αφορμή τα χρώματα.  Κρατάμε τουλάχιστον τα προσχήματα, που όσο να πεις κάτι δίνουν κι αυτά – όπως λέει ο ποιητής.

Θα φτιάξουμε μια πολυ μικρή γωνιά με χρώματα, πολλοί δεν θα την προσέξουν κι άλλοι θα την αγνοήσουν. Αλλά εμείς θα συνεχίσουμε. Κόντρα σε όλα αυτά που μας πληγώνουν και μας θλίβουν. Κόντρα ακόμη και στη δική μας απροθυμία να συνεχίσουμε να γράφουμε σε ένα κόσμο που θεωρεί πολυτέλεια το γράψιμο. Κι όμως ακριβώς εδώ στα δύσκολα είναι που η γραφή αποκτάει το νόημά της. Κι επιτέλους, κάτι πρέπει να μας θυμίζει την Άνοιξη!

 

Γρηγόρης Παπαδογιάννης

Advertisements