Απολογισμός διαγωνισμού

 

strange-love-affairsΚλείσαμε κι αυτή τη χρονιά τον διεθνή διαγωνισμό μας – αυτή τη φορά ήταν πιο διεθνής από κάθε άλλη φορά κι αυτό είναι το πιο καλό νέο που έχουμε στο eyelands φέτος. Είναι μια δύσκολη χρονιά, το ξέρουμε αυτό, κι αν εμείς έχουμε βαρεθεί να το λέμε, η κρίση δεν μας έχει βαρεθεί καθόλου -είναι ακόμη εδώ.

Χρόνια τώρα προσπαθούμε να βλέπουμε την αισιόδοξη πλευρά ή τέλος πάντων κάτι αισιόδοξο στο βάθος του τούνελ, στην άκρη του πηγαδιού, στο σκοτάδι του δάσους ή όπως αλλιώς μπορούμε να παρομοιάσουμε αυτή την κατάσταση. Ψάχνουμε πάντα το αντίδοτο στη συλλογική θλίψη που μας έχει καταλάβει εδώ και χρόνια.

Οι διαγωνισμοί, και αργότερα οι εκδόσεις, και το φεστιβάλ και το εργαστήρι και διάφορα άλλα που κάνουμε ως …οργανισμός πλέον (με την καλή έννοια) το eyelands και οι παράξενες μέρες, είναι προσπάθειες να αντέξουμε λίγο περισσότερο, να κάνουμε τη ζωή μας λίγο καλύτερη αυτές τις δύσκολες εποχές. Αυτές οι φωνές που έρχονται στο φως, αυτές οι ιστορίες που δημιουργούν -έστω και για λίγο – φως, είναι ωραίο να αναδεικνύονται. Δίνει κουράγιο και δύναμη και στους ανθρώπους αυτούς, και σε εμάς.

Οι παράξενοι έρωτες ήταν ένα θέμα που σίγουρα τράβηξε το ενδιαφέρον των ανθρώπων που γράφουν. Και είχαμε πολλές συμμετοχές, πλησιάσαμε τις 200, όχι τις περισσότερες από ποτέ, όπως περίμενα, (το 2014 εξακολουθεί να έχει αυτή την πρωτιά) αλλά ικανοποιητικές. Το πιο ωραίο μήνυμα είναι ότι συγγραφείς που έχουν βραβευτεί (και μάλιστα με πρώτο βραβείο) είναι ξανά μαζί μας. Συμμετέχουν πάλι στο διαγωνισμό. Όπως και αρκετοί από εκείνους που έχουν διακριθεί. Όπως και πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι ( η αγαπημένη μου κατηγορία) που δεν έχουν ποτέ ως τώρα στείλει διήγημά τους κάπου.

Στο διεθνή διαγωνισμό δημιουργήσαμε ένα ρεκόρ, είχαμε τις περισσότερες συμμετοχές από όλα αυτά τα χρόνια, και μάλιστα είχαμε και πολλές και διαφορετικές χώρες. Μας έλειψε η Αφρική (εντάξει και η Ανταρκτική!) για να έχουμε όλες τις ηπείρους. Είναι μια δικαίωση για όλη αυτή την προσπάθεια που κάνουμε εδώ και πολλά χρόνια να βλέπουμε τον διαγωνισμό να κερδίζει κάθε χρόνο σε αξιοπιστία και σεβασμό. Έτσι γίνεται όμως. Χρειάστηκαν χρόνια όπου με απόλυτη συνέπεια κάνουμε όλα αυτά που υποσχόμαστε κάθε χρόνο για να καθιερωθεί αυτός ο διαγωνισμός (αναφέρομαι πάντα στο αγγλόφωνο τμήμα) και να τον ανεβάζουν πλέον οι πιο έγκυρες και σοβαρές (και αυστηρές) ιστοσελίδες.

Πριν από εφτά χρόνια όταν ξεκινούσε αυτή η ιστορία, έστειλα το πρώτο email με τα στοιχεία του διαγωνισμού μας σε μια αγγλική ιστοσελίδα -περισσότερο ένα προσωπικό μπλογκ θα έλεγα -αλλά με αρκετή απήχηση σε κοινό στην Αγγλία κυρίως. Ο άνθρωπος μου απάντησε ευγενέστατα ότι θα δεχτεί την καταχώρηση και ενθουσιάστηκα βέβαια. Όταν ανέβηκε η ανάρτηση είδα ότι μας είχε πάρει κάπως στην πλάκα. Δεν θυμάμαι τώρα ακριβώς αλλά μας παρουσίαζε περίπου ως εξωτικό φρούτο -αν θυμάμαι καλά αναρωτιόταν πως είναι δυνατό να κάνουμε και διαγωνισμούς σα να μη μας φτάνει η κρίση μας -για 2010 μιλάμε. Δε βαριέσαι, σκέφτηκα, άστον να κάνει την πλάκα του. Η καταχώρηση είναι καταχώρηση. Αν τα καταφέρουμε, του χρόνου θα τα κόψει τα αστειάκια. Την επομενη χρονιά μας θυμόταν και ζήτησε λεπτομέρειες. Συνεχίζει να δημοσιεύει ακόμη φυσικά στοιχεία για τον διαγωνισμό, τα αστειάκια δεν τα έκοψε, χούι είναι αυτό, αλλά τώρα δεν αναρωτιέται τι και πως. Ξέρει ότι -όσο αντέχουμε θα κάνουμε αυτό που υποσχόμαστε.

Είναι η λογοτεχνία μια παρηγοριά; Ένα δεκανίκι; Μια διέξοδος; Είναι όλα αυτά, είναι οτιδήποτε εκτός από πραγματική ζωή. Αυτήν όταν καλείσαι να την αντιμετωπίσεις, δεν τα βγάζεις πέρα απαγγέλοντας ποίηση (και το λέει κάποιος που έχει λατρέψει ποιήματα που πάντα τον συντροφεύουν στη ζωή του). Τι να κάνουμε… Δεν πειράζει. Καλοκαίρι είναι, η πραγματικότητα μπορεί να περιμένει. Τώρα έχουμε διάβασμα. Από τον Ιούλη τα διηγήματα θα ταξιδέψουν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας για να τα διαβάσει η ομάδα ανάγνωσης.

Καλώς ορίσατε κι εσείς οι «παλιοί» γνώριμοι που συμμετέχετε απο τον πρώτο μας διαγωνισμό, καλώς ορίσατε κι εσείς οι νέοι και πρωτοεμφανιζόμενοι. Ευχαριστούμε για τις ιστορίες σας, ευχαριστούμε για τους παράξενες έρωτες που θα μας αφηγηθείτε αυτό το καλοκαίρι. Σε κάποιους θα δώσουμε χαρά, σε κάποιους διακοπές ( η περυσινή νικήτρια είναι ακριβώς αυτή την εβδομάδα στο στούντιο μας στο νότιο Ρεθυμνο) και κάποιους μπορεί να τους στενοχωρήσουμε λίγο. Αλλά το ξέρουμε πια, δεν μπορούν όλοι να διακριθούν. Δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει ότι όλοι συμμετέχουμε σε μια μικρή γιορτή, ξεχνάμε τα υπόλοιπα και ταξιδεύουμε. Μακάρι να είμαστε εδώ για πολλά χρόνια ακόμη να δραπετεύουμε από την πραγματικότητα.

Γρηγόρης Παπαδογιάννης

 

Advertisements