Οι συγγραφείς της Άμμου – 4: Αντώνης Τσιρικούδης

//Το eyelands παρουσιάζει δημοσιευμένα και αδημοσίευτα κείμενα των συγγραφέων που είναι καλεσμένοι στο φετινό φεστιβάλ της Άμμου στα Κουφονήσια. Ένα κείμενο κάθε Τετάρτη, δύο κείμενα από κάθε συγγραφέα, ένα καλοκαίρι με τους συγγραφείς της Άμμου. Αυτή την εβδομάδα κλείνει ο πρώτος κύκλος με ένα διήγημα του Αντώνη Τσιρικούδη. Θα ακολουθήσουν τέσσερα ακόμη κείμενα, ένα κάθε εβδομάδα από τους «συγγραφείς της άμμου».//

Πίσω από τις λέξεις

2Αυτή τη φορά τον σύλλογο δεν τον έκαναν, για να τιμωρήσουν κάποιον μαθητή. Για να προάγουν τον Αλέξη, τον συγκάλεσαν, που ήταν πολύ πιο έξυπνος από τα άλλα παιδιά της ηλικίας του κι όποτε τον επαινούσαν οι καθηγητές, οι συμμαθητές του ένιωθαν τόσο μικροί. Ένας μάλιστα, ο Παναγιώτης, δεν άντεξε κι έβαλε τους γονείς του να τον γράψουν σε άλλο σχολείο.

Τη λύση φάνηκε να τη δίνει ο νόμος που άλλαξε πρόσφατα κι έδινε τη δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να προβιβάσουν έναν μαθητή με εξαιρετικές ικανότητες σε μεγαλύτερη τάξη, εφόσον είχαν τη συγκατάθεση των γονιών. Όλοι συμφώνησαν πως ήταν πολύ ώριμος για την ηλικία του, όλοι εκτός από έναν.

«Δεν είναι μόνο οι επιδόσεις που πρέπει να λάβουμε υπόψη» παρατήρησε ο εκπαιδευτικός που συνδικαλιζόταν με το παλαιότερο κόμμα στη χώρα. «Οφείλουμε να σκεφτούμε και τη συναισθηματική του ανάπτυξη. Στην τάξη που σκέφτεστε να τον βάλουμε τα παιδιά είναι μεγαλύτερα. Τι σχέση να αναπτύξει μαζί τους;» είπε, αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία κι αποφάσισαν σχεδόν ομόφωνα την προαγωγή.

Από ό, τι φάνηκε, καλά έκαναν, ο Αλέξης έδειξε να ανταποκρίνεται πλήρως στις αυξημένες απαιτήσεις. Ίσως να ήταν κι οι προσδοκίες των καθηγητών, των γονιών και των καινούριων του συμμαθητών, κυρίως των συμμαθητών του, που ξάφνιασαν ευχάριστα τους μεγαλύτερους εκλέγοντας τον πρόεδρο της τάξης. Τους εξέπληξε κι ο Γιάννης, που του παραχώρησε αδιαμαρτύρητα τη σίγουρη θέση και περιορίστηκε στον ρόλο του ταμία. Όλοι περίμεναν τόσα πολλά…

Το νέο, όπως ήταν αναμενόμενο, εξαπλώθηκε γρήγορα έξω από τα σύνορα της μικρής τους πόλης. Τους έγραψαν κι οι εφημερίδες, που επικροτούσαν την απόφαση, που κι αυτές περίμεναν. Οι συνεντεύξεις διαδέχονταν τα άρθρα και τα αφιερώματα, ώσπου ο Αλέξης… λύγισε.

Το πρώτο που έβγαλε ήταν οι αϋπνίες. Ύστερα έβαλε κιλά κι οι συμμαθητές του άρχισαν να σχολιάζουν. Τα σχόλια έγιναν ακόμη περισσότερα, όταν δεν έκανε ως πρόεδρος του δεκαπενταμελούς (γιατί κι αυτή τη θέση του την έδωσαν) όσα περίμεναν, όταν έμαθαν πως η πενθήμερη δεν θα γινόταν, όταν σταμάτησε να κάνει παρέα και με τον Γιάννη, που άρχισε να τον συκοφαντεί με κάθε ευκαιρία. Σαν να μην έφτανε αυτό, έπεσε κι η επίδοσή του στα μαθήματα. Για αυτό αναγκάστηκαν να κάνουν κι άλλον σύλλογο.

«Φαίνεται πως οι προσδοκίες από μόνες τους δεν είναι αρκετές» πήρε πρώτος τον λόγο ο καθηγητής που δεν του είχαν δώσει σημασία. Κι αυτή τη φορά λίγοι τον άκουσαν. Ήταν που τον είχαν συνδέσει με πρακτικές που δεν ευδοκίμησαν και φοβόντουσαν μήπως αναβιώσουν. Πιο πολύ φοβόντουσαν που δεν ήξεραν πως να αντιμετωπίσουν την πρωτόγνωρη κατάσταση, ο νόμος, του οποίου πρώτοι έκαναν χρήση, προέβλεπε μόνο την προαγωγή. Ακόμη περισσότερο φοβόντουσαν τις κατηγορίες για τη λανθασμένη απόφαση, που διέψευσε τις προσδοκίες τόσων ανθρώπων, τις εφημερίδες, που πάλι θα έβρισκαν να γράψουν.

Για να τα αποφύγουν όλα αυτά, αποφάσισαν να μην κάνουν τίποτα προς το παρόν, κι ας μην τα κατάφερνε ο Αλέξης, κι ας τους έκανε παράπονα η μάνα του ότι είχε χάσει τον ύπνο του. Περίμεναν, κιόλας, μήπως συμβεί κάτι εξίσου πρωτότυπο σε κάποια άλλη πόλη και τους ξεχάσουν.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΙΡΙΚΟΥΔΗΣ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣΓεννήθηκε σε ένα χωριό της βόρειας Ελλάδας, κοντά στην Κομοτηνή, το 1976. Αφού έζησε για αρκετά χρόνια στο εξωτερικό, κατέληξε στην Κρήτη με τον Τίγρη, τη Μπέτυ, και τον Μαθιό. Σπούδασε Φιλοσοφία και Ειδική Αγωγή, ταξίδεψε κι έμαθε γλώσσες. Διηγήματα του έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς κι έχουν εκδοθεί. Συμμετέχει στη συγγραφή ενός συλλογικού μυθιστορήματος κι έχει μεταφράσει τη Diana Torres για την ανθολογία: «Ποιήματα από το τέλος της εποχής του πετρελαίου», που εξέδωσαν οι Παράξενες Μέρες, των οποίων είναι μέλος. Πειραματίζεται, ακόμη, με το σενάριο και το θέατρο. Το 2016 κυκλοφόρησε από τις Παράξενες Μέρες το πρώτο του βιβλίο, η συλλογή διηγηημάτων «Εκεί που δεν το περιμένεις».

Advertisements