Με γεμάτες Αποσκευές

Διαγωνισμός ΑποσκευέςΤα διηγήματα του 8ου διαγωνισμού ταξιδεύουν ήδη σε διάφορα μέρη της Ελλάδας για να διαβαστούν από την ομάδα ανάγνωσης. Δέκα διαφορετικοί άνθρωποι που τους συνδέει η αγάπη τους για τη γραφή θα διαβάσουν τις ιστορίες με θέμα «Αποσκευές» και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα δώσουν την βαθμολογία τους. Πάντα έχω την αίσθηση ότι δεν γράφουμε αρκετά για το κομμάτι αυτό της διαδικασίας του διαγωνισμού κι ας είναι το πιο σημαντικό. Πως δηλαδή ελέγχονται τα κείμενα , προστατεύεται η ανωνυμία, πως τα βαθμολογούν αυτοί οι άνθρωποι που χωρίς κάποιο φανερό όφελος αφιερώνουν ώρες ολόκληρες από το καλοκαίρι τους για να τα διαβάσουν και έτσι δημιουργούν τη συλλογή με δτηγήματα που ξεχωρίζουν.  Αντωνία Γεωργεδάκη, Δέσποινα Μουζουράκη, Κωστής Μαλουσάρης, Βικτώρια Μακρή, Μαρία Μαργαρίτη, Μηλέβα Αναστασιάδου,  Γεωργία Μαμά, Σταυρούλα Διαμαντή (με σειρά …αρχαιότητας) κι εγώ μαζί θα περάσουμε ένα καλοκαίρι με τις δικές σας Αποσκεύες.  Και είναι περισσότερες από κάθε άλλη φορά γιατί παρόλο που οι συμμετοχές δεν αυξήθηκαν  ιδιαίτερα (είμαστε λίγο παραπάνω από πέρυσι) ήταν σχεδόν όλες καθαρές συμμετοχές. Τι εννοώ;  Τα προηγούμενα χρόνια είχαμε πάντα πολλές συμμετοχές που έμεναν στο δρόμο, κυρίως γιατί οι συγγραφείς κάτι δεν έκαναν σωστά. Έστελναν πολύ μεγαλύτερα κείμενα από το όριο που έχουμε βάλει, έστελναν κείμενα εντελώς εκτός θέματος, έστελναν …δοκίμια, ρεπορτάζ, ο,τιδήποτε τους ερχόταν βολικό. Από πέρυσι παρατηρώ ότι αυτό έχει λιγοστέψει, φέτος όμως ήταν σχεδόν ανύπαρκτα τέτοια κείμενα. Δεν έχω κάποια έτοιμη εξήγηση αλλά έτσι συμβαίνει. Και μας περιμένει ένα δύσκολο αλλά ωραίο καλοκαίρι.

Έναν από τους ανθρώπους αυτούς τον περιμένουμε σε ένα περίπου μήνα για να τον φιλοξενήσουμε στην Κρήτη. Είναι ο Θωμάς Μυλωνάς, που ως νικητής του περυσινού διαγωνισμού, που παραδοσιακά συμμετέχει ως στην ομάδα ανάγνωσης. Ακόμη πιο ευτυχής η συγκυρία γιατί θα συζητήσουμε και για το βιβλίο του που έχουμε προγραμματίσει να εκδοθεί το Νοέμβριο. Δεν συμβαίνει πάντα να εκδίδουμε το βιβλίο του πρώτου νικητή  του διαγωνισμού-για την ακρίβεια έχει συμβεί μόνο μια φορά ως τώρα με τον νικητή του διεθνούς τμήματου του 2012, τον Πολ Άντκιν που το μυθιστόρημά του «Το κάλεσμα των Σειρήνων» κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα από τις παράξενες μέρες.  Ο Θωμάς Μυλωνάς είναι όμως μια ιδιαίτερη περίπτωση. Μετά από ένα σωρό βραβεία και διακρίσεις σχεδόν σε οτιδήποτε διοργανώσαμε όλα αυτά τα χρόνια ήταν έτοιμος απο καιρό να εκδώσει τη δική του συλλογή, το βραβείο στους Παράξενους Έρωτες ήταν μόνο η αφορμή.

Θα μπορούσα να γράψω (και θα έπρεπε δηλαδή) πολύ περισσότερα γι’ αυτούς τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε όλα αυτά που έχουμε δημιουργήσει. Αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι το θέλουν καν.  Δεν μας αρέσει να αυτοδιαφημιζόμαστε, δεν διαφημιζόμαστε γενικά, δεν «πουλάμε» αυτό που έχουμε φτιάξει, για να το πω με πιο πιασάρικη έκφραση. «Πουλάει» όμως από μόνο του όπως φαίνεται γιατί κάθε χρόνο διαπιστώνω κυρίως από την επικοινωνία μου με συγγραφείς που συμμετέχουν για πρώτη φορά. Μοιάζει σαν να γνωρίζουν ήδη οι περισσότεροι πόσο προσπαθούμε όλα αυτά τα χρόνια για να γίνεται ο διαγωνισμός όλο και καλύτερος. Διακρίνω σε όσους έρχονται σε επαφή μαζί μας ένα είδος σεβασμού σε αυτό το θεσμό (δύο λέξεις που δεν μου αρέσει ιδιαίτερα να χρησιμοποιώ αλλά ας είναι) που με κάποιο τρόπο έχει κατακτηθεί. Δεν το αγοράζεις αυτό. Δεν το πετυχαίνεις με καλοπληρωμένα τάχα μου δημοσιογραφικά αφιερώματα. Το κερδίζεις με το χρόνο και μόνο αν το αξίζεις.

Είναι ο καλύτερος στην Ελλάδα; Δεν ξέρω, ειλικρινά δεν έχω εικόνα για το ποιοι και πόσοι διαγωνισμοί είναι σωστοί στον τροπο διεξαγωγής τους είναι συνεπείς σε αυτά που υπόσχονται και αντέχουν στο χρόνο. Εκείνο που ξέρω είναι ότι τουλάχιστον για το διεθνές τμήμα δεν υπάρχει κάτι ανάλογο στη χώρα μας. Πραγματικά δεν περίμενα ποτέ ότι θα έχουμε συμμετοχές από τόσες πολλές και τόσο διαφορετικές χώρες. Αναγκάστηκα να ψάχνω στο χάρτη για να βρω τις Βερμούδες – από εκεί προέρχεται η νικήτρια του διαγωνισμού σύντομου διηγήματος (αυτός ξεκίνησε φέτος και έχει μόνο αγγλόφωνο τμήμα). Εκεί όπως και στο διεθνές τμήμα του …παραδοσιακού μας διαγωνισμού είδαμε συμμετοχές από την Φινλανδία, τη Σλοβακία, την  Ινδία, τη Νιγηρία, τη Σιγκαπούρη, το Χογκ Κογκ, τη Νέα Ζηλανδία κι ένα σωρό άλλες χώρες,  που ούτε να το ονειρευτούμε δεν μπορούσαμε ότι θα μας ανακαλύψουν όταν ξεκινούσε ο διαγωνισμός.  Κι εδώ πάλι υπάρχει ένας άνθρωπος – -το διεθνές τμήμα έχει έναν κριτή- η ποιήτρια και συγγραφέας Μαρία Ψωμά-Πετρίδου που συμπορεύεται μαζί μας στο νησί από το ξεκίνημά του.

Με γεμάτες αποσκευές καλωσορίζουμε τον Ιούλιο. Πόσο θα κρατήσει το ταξίδι; Ελπίζω αρκετά ακόμη. Καλή δύναμη σε όλους. Κάποιους θα απογοητεύσουμε πάλι το φθινόπωρο. Περισσότερους από κάθε άλλη χρονιά. Απο τώρα με στενοχωρεί που κάποιες καλές ιστορίες θα μείνουν έξω από τις διακρίσεις. Δεν γίνεται αλλιώς όμως.  Είναι μέρος του παιχνιδιού. Είναι απαραίτητο. Καλή δύναμη σε όλες και όλους -συνεχίστε να γράφετε. Δεν είναι παρά ένας διαγωνισμός. Το ταξίδι συνεχίζεται.

 

Γρηγόρης Παπαδογιάννης

 

Advertisements