2018: ταινίες που θέλω να θυμάμαι

Αρκετά με τη λογοτεχνία… Αποχαιρετάμε το 2018  με ένα κινηματογραφικό απολογισμό:

//Δέκα ταινίες που θα θυμάμαι από το 2018 (και τέσσερις που θέλω οπωσδήποτε να ξεχάσω). Η επιλογή –με τυχαία σειρά – έγινε από αυτές που προβλήθηκαν στα ελληνικά σινεμά στη διάρκεια της χρονιάς.//

από τον Γρηγόρη Παπαδογιάννη//

1313334_billboard2.01/Οι Τρεις Πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μισούρι

Ξέρεις από την αρχή ότι θα δεις κάτι ξεχωριστό. Σε προετοιμάζει κι ο «αντιεμπορικός» τίτλος. Δεν μπορείς να ξέρεις τι σε περιμένει βέβαια, αλλά αρκούν μερικά λεπτά για να καταλάβεις ότι παρακολουθείς ένα από τα αριστουργήματα της χρονιάς. Πρώτα, μια ιστορία που παραπέμπει σε τραγωδία: Η Μίλντρεντ, που η κόρη της έχει δολοφονηθεί εδώ και μήνες, κάνει μια απελπισμένη κίνηση για να τραβήξει το ενδιαφέρον του κόσμου και κυρίως των αστυνομικών της μικρής πόλης ώστε να βρουν επιτέλους τους ενόχους. Νοικιάζει τρεις πινακίδες σ’ έναν απόμερο δρόμο μόνο και μόνο για να «διαφημίσει» την απελπισία της και να στείλει μηνύματα οργής για την ανικανότητα των διωκτικών αρχών. Αυτή όμως είναι μόνο η αρχή. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Μάρτιν ΜακΝτόνα με την ευαισθησία αλλά και την δύναμη της γραφής του, αποτυπώνει ακριβώς το είδος της απελπισίας που ταιριάζει στην εποχή μας και φτιάχνει ένα από τα καλύτερα φιλμ της χρονιάς που τιμήθηκε με Όσκαρ γυναικείας ερμηνείας για την πρωταγωνίστρια Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, και δεύτερου Ανδρικού Ρόλου για τον Σαμ Ρόκγουελ.

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Μάρτιν ΜακΝτόνα

Πρωταγωνιστούν: Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, Σαμ Ρόκγουελ, Γούντι Χάρελσον, Τζον Χοκς, Πίτερ Ντίνκλατζ
Διάρκεια 115′

2/The Disaster Artist

The Disaster Artist - Poster (Web Use)Το 2003 γυρίστηκε μια ταινία που θεωρήθηκε ως η …καλύτερη «κακή» ταινία που έγινε ποτέ. Σκηνοθέτης ήταν ο Τόμι Γουάιζο, ένας απίθανος τύπος που έγραψε, σκηνοθέτησε, πρωταγωνίστησε και χρηματοδότησε την ταινία «Room» που ήταν τόσο κακή ώστε όχι μόνο έγινε καλτ αλλά γνώρισε απίστευτη επιτυχία σε ειδικές προβολές και σε διάφορα μικρά φεστιβάλ όπου προβλήθηκε και συνεχίζει ακόμη να προβάλλεται. Αυτή τη φοβερή περσόνα ξαναφέρνει στην επικαιρότητα (και ερμηνεύει) ο Τζέιμς Φράνκο σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία που ξεπερνάει κατά πολύ τον …φόρο τιμής στη χειρότερη ταινία που έγινε ποτέ.

Η ταινία «Room», όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε και απο αυθεντικές σκηνές του φιλμ εκείνου που υπάρχουν στο Disaster Artist είναι πραγματικά κάτι παραπάνω από κακή. Η αφέλειά και κάποιες ρεαλιστικές ερωτικές σκηνές της θυμίζουν ταινίες πορνό με τη διαφορά που  ο μελοδραματισμός και το πομπώδες ύφος της είναι τόσο υπερβολικά ώστε ο θεατής να μπορεί να την …αντέξει μόνο ως κωμωδία. Κι αυτή ήταν η αντίδραση του κοινού από την πρώτη προβολή. Ο Γουάιζο παρ’ όλα αυτά δεν απογοητεύτηκε. Ξόδεψε ακόμη περισσότερα χρήματα, για την διαφήμιση και προώθηση της ταινίας και παρόλη τη παταγώδη εμπορική αποτυχία της συνέχισε (και συνεχίζει) να καταπιάνεται με διάφορες καλλιτεχνικές ασχολίες και πρότζεκτ που εξακολουθεί βέβαια να χρηματοδοτεί ό ίδιος. Αυτή τη φοβερή περσόνα ξαναφέρνει στην επικαιρότητα (και ερμηνεύει) ο Τζέιμς Φράνκο σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία που ξεπερνάει κατά πολύ τον …φόρο τιμής στη χειρότερη ταινία που έγινε ποτέ.

Το «Disaster Artist» λοιπόν είναι μια ταινία αρκετά διασκεδαστική, αλλά όπως κάθε σημαντικό φιλμ, μιλάει στην καρδιά του θεατή και πηγαίνει πολύ πιο πέρα από την αστεία ή δραματική ιστορία ενός αποτυχημένου σκηνοθέτη. «The disaster artist» είναι μια από τις πιο σοβαρές …αστείες ταινίες που έχουμε δει εδώ και πολλά χρόνια.

Σκηνοθεσία Τζέιμς Φράνκο
Πρωταγωνιστούν: Τζέιμς Φράνκο, Ντέιβ Φράνκο, Σεθ Ρόγκεν, Άλισον Μπρι
Διάρκεια: 104′

 

3/Ο Θάνατος του Στάλιν

TheDeathOfStalinΟ Στάλιν πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο τον Μάρτιο του 1953. Η στυγνή δικτατορία που είχε επιβάλλει αλλά και η μεθοδική εξόντωση κάθε πιθανού διεκδικητή της εξουσίας δημιούργησαν ένα τεράστιο κενό στο ζήτημα της διαδοχής τους. Αυτοί που για χρόνια είχαν μάθει απλώς να χειροκροτούν τις αποφάσεις τους ώστε να επιβιώσουν, μαζεύτηκαν πάνω από το νεκροκρέβατο και ξεκίνησαν έναν αγώνα αλληλοεξόντωσης μέχρι να καταφέρει τελικά να επιβληθεί ο Χρουστσόφ. Το φιλμ έχει και μυθιστορηματικά στοιχεία -είναι εμπνευσμένο άλλωστε από ένα graphic novel- των Fabien Nuri και Thierry Robin. Αλλά το ζητούμενο δεν είναι η ιστορική αλήθεια. Είναι η αληθινή τέχνη: Φόβος και παράνοια στη Σοβιετική Ένωση σε μια τραγι-κωμωδία με έντονες επιρροές από Κάφκα, Όργουελ και …Μόντι Πάιθονς.

The Death of Stalin
Σκηνοθεσία: Αρμάντο Ιανούτσι

Πρωταγωνιστούν: Στιβ Μπουσέμι, Πάντι Κόνσταντάιν, Τζέφρι Ταμπόρ
Διάρκεια 106′

 4/ 1945

Είναι Αύγουστος του 1945 και σε ένα μικρό χωριό της Ουγγαρίας εμφανίζονται δύο μαυροντυμένοι ξένοι. Είναι Εβραίοι και κουβαλούν κάποια δέματα. Ποιοι είναι και τι ήρθαν να κάνουν; Τι μπορεί να θέλουν από τους φιλήσυχους –με πρώτη ματιά- κατοίκους του χωριού. Ο πόλεμος έχει τελειώσει αλλά οι μνήμες και κυρίως οι ενοχές για πολλούς από όσους κατάφεραν να επιβιώσουν, δεν θα σβήσουν ποτέ. Διαχρονικό ασπρόμαυρο αριστούργημα με ελάχιστη εξωτερική δράση αλλά με βαθιές ψυχολογικές προεκτάσεις και το αμείλικτο ερώτημα για τις ευθύνες του παροιμιώδους μέσου ανθρωπάκου που για να επιβιώσει ανέχεται και συχνά επιδοκιμάζει και συμμετέχει σε κάθε είδους βαρβαρότητες.

Σκηνοθεσία: Φέρεντς Τόροκ
Πρωταγωνιστούν: Πέτερ Ρούντολφ, Μπενς Τάσναντι, Τάμας Σζάμπο, Ντόρα Σταρένσκι
Διάρκεια 91′

 5/ Το Βιβλιοπωλείο της κύριας Γκριν

Τέλη δεκαετίας του 1950 η Φλόρενς, χήρα από την εποχή του πολέμου, αποφασίζει να ανοίξει ένα βιβλιοπωλείο στο Χάρντμπορο μια μικρή επαρχιακή πόλη της Αγγλίας. Γυναίκα μόνη, επιλέγει να δημιουργήσει επιχείρηση και ακόμα «χειρότερα» να φτιάξει ένα βιβλιοπωλείο που θα φιλοξενεί βιβλία όπως η «Λολίτα». Μεγάλο σκάνδαλο για τη συντηρητική επαρχία και ο αγώνας για την (οικονομική τουλάχιστον) εξόντωση της παρείσακτης γίνεται έργο ζωής για τις καλές κυρίες της πόλης. Γλυκόπικρη, χαμηλών τόνων ταινία με νοσταλγική αλλά ποτέ μελοδραματική ατμόσφαιρα και εξαιρετικές ερμηνείες. Και με αναφορές σε αγαπημένα βιβλία – σταθμούς για την δυτική λογοτεχνία του 20ου αιώνα.

The Bookshop (La Libreria)
Σκηνοθεσία: Ιζαμπέλ Κοϊξέ

Πρωταγωνιστούν: Έμιλι Μόρτιμερ, Πατρίσια Κλάρκσον, Μπιλ Νάι
Διάρκεια 113′

 6/Εγώ, Η Τόνια

Η Τόνια Χάρντινγκ είναι ένα παιδί-θαύμα στο πατινάζ. Μεγαλώνει με το όνειρο να γίνει πρωταθλήτρια και πράγματι το καταφέρνει κάτω από την άγρυπνη παρακολούθηση και άγρια καταπίεση της μητέρας της. Το 1991 κερδίζει το Αμερικανικό πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ. Η επόμενη πρόκληση όμως είναι το ολυμπιακό μετάλλιο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 1994. Βασική αντίπαλός της Νάνσι Κέριγκαν – η οποία παραμονές των αγώνων θα δεχτεί επίθεση από κάποιους, θα τραυματιστεί σοβαρά και θα βγει εκτός αγώνων. Ένας μπράβος συλλαμβάνεται για την επίθεση αλλά η έρευνα δείχνει και τον σύζυγο της Τόνιας ως ηθικό αυτουργό. Το ερώτημα όμως που παρέμεινε ήταν πόσο συμμετείχε ή έστω πόσα γνώριζε η Τόνια γι’ αυτή την υπόθεση -που τελικά θα της στοιχίσει ισόβιο αποκλεισμό από το άθλημα. Εξαιρετική ταινία βασισμένη σε μια ιστορία που προκάλεσε σάλο στις Ηνωμένες Πολιτείες την εποχή εκείνη και σημάδεψε τη ζωή και των δύο αστεριών του πατινάζ. Πολύ καλές ερμηνείες και απεικόνιση μιας όχι και πολύ μακρινής εποχής αλλά εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία και εκεί εστιάζει ο σκηνοθέτης είναι η σκοτεινή πλευρά του επαγγελματικού αθλητισμού –οι ίντριγκες, ο εξοντωτικός ανταγωνισμός, τα διάφορα αθέμιτα μέσα για την επίτευξη του στόχου- μια ιστορία απατηλών ονείρων που δεν έχει φυσικά να κάνει μόνο με το πατινάζ. Η ταινία μοιάζει «συμπονετική» για την Χάρντινγκ (για ένα διάστημα η πιο μισητή φιγούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες) αλλά τα πράγματα δεν είναι όσο απλά φαίνονται. Φοβερή η Άλισον Τζάνεϊ στην ερμηνεία της μητέρας που της έδωσε και Όσκαρ δεύτερου γυναικείου ρόλου.

I, Tonya
Σκηνοθεσία: Κρέγκ Γκιλέσπι

Πρωταγωνιστούν: Μάργκοτ Ρόμπι, Σεμπάστιαν Σταν, Άλισον Τζάνεϊ
Διάρκεια: 120′

DontWorryHeWontGetFarOnFoot.jpg7/ Μην ανησυχείς, δεν θα φτάσει μακριά με τα πόδια

Ο Τζον Κάλαχαν μαζί με ένα φίλο του φεύγουν μεθυσμένοι από ένα πάρτι και καταλήγουν στο νοσοκομείο έπειτα από τροχαίο ατύχημα. Ο Τζον θα μείνει ανάπηρος και θα συνεχίσει μια αυτοκαταστροφική πορεία προς τον αλκοολισμό ώσπου κάποια στιγμή θα συναντήσει έναν παράξενο τύπο, ένα είδος «γκουρού» των Ανώνυμων Αλκοολικών που θα τον βοηθήσει να βάλει κάπως σε τάξη τη ζωή του. Αφοσιώνεται στο σχέδιο και καταφέρνει να πουλήσει μερικά σκίτσα του σε τοπικά έντυπα. Προκλητικές, σαρκαστικές και απελπισμένες όπως και ο ίδιος οι σύντομες ιστορίες που συνοδεύουν τα κόμικ στριπ του θα τον κάνουν σύντομα διάσημο αλλά η επιστροφή σε ένα είδος κανονικής ζωής δεν είναι εύκολη υπόθεση. Και, ναι, δεν είναι μια διασκεδαστική ταινία, δεν θα μπορούσε να είναι με τέτοιο θέμα, αλλά είναι μια αληθινή ιστορία από αυτές που δίνουν νόημα στη ζωή –εκεί ακριβώς που μοιάζει να έχει χάσει κάθε νόημα. Συγκλονιστική ερμηνεία από τον Φίνιξ, εξαιρετικός ο Γιόνα Χιλ -ένας ηθοποιός που εξελίσσεται συνέχεια- και η καλύτερη ταινία του σημαντικού Γκας Βαν Ζαντ από την εποχή του Milk (2008).

Don’t Worry, He Won’t Get Far On Foot
Σκηνοθεσία: Γκας Βαν Ζαντ

Πρωταγωνιστούν: Χοακίν Φίνιξ, Τζόνα Χιλ, Ρούνι Μάρα, Τζακ Μπλακ, Τόνι Γκρίνλαντ
Διάρκεια: 114′

8/ Ψυχρός Πόλεμος

ColdWar_2.jpgΛίγα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, στην Πολωνία, ένας μαέστρος, ο Βίκτορ, γνωρίζει στη διάρκεια μιας περιοδείας αναζήτησης λαϊκών ταλέντων μια ταλαντούχα τραγουδίστρια που γρήγορα θα γίνει μέλος της κρατικής χορωδίας. Μαζί με την καριέρα της εξελίσσεται και ο έρωτας μεταξύ τους, σύντομα όμως τα ασφυκτικά πλαίσια του «σοσιαλιστικού» καθεστώτος θα γίνουν αφόρητα για τον Βίκτορ που δραπετεύει στη Δύση. Εκείνη δεν θα τον ακολουθήσει θα μείνει στην Πολωνία, θα τον συναντήσει όμως ξανά ταξιδεύοντας στην Ευρώπη και θα ζήσουν μαζί για ένα διάστημα στη Γαλλία. Όμως και πάλι τα εμπόδια μοιάζουν αξεπέραστα. Έρωτας στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, με δυο ανθρώπους που παραμένουν ερωτευμένοι αλλά δεν καταφέρνουν να ζήσουν μαζί καθώς είναι αδύνατο να στεριώσουν ούτε από τη μια μεριά ούτε από την άλλη του τείχους που κυριολεκτικά και μεταφορικά στήθηκε ανάμεσα στις ζωές τους Εξαιρετική ταινία του Πάβελ Παβλικόφσκι που αφηγείται το δράμα όχι απλά δυο ανθρώπων αλλά ενός ολόκληρου κόσμου που υποφέρει από τον παραλογισμό του Ψυχρού Πολέμου.

Cold War (Zimna Vojna)
Σκηνοθεσία: Πάβελ Παβλικόφκσι

Πρωταγωνιστούν: Τζοάνα Κούλιγκ, Τόμας Κοτ, Σεντρίκ Καν
Διάρκεια:  88′

 9/Κορίτσι

Η Λάρα είναι 15 ετών και ονειρεύεται να γίνει αστέρι στο μπαλέτο. Το σώμα της όμως δεν την βοηθάει γιατί πολύ απλά έχει γεννηθεί με το σώμα ενός αγοριού. Με την στήριξη του πατέρα της αποφασίζει να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου κάτι όμως που ειδικά στην ηλικία της έχει  αρκετές δυσκολίες. Έτσι ξεκινάει ένα σωματικό και ψυχολογικό μαρτύριο για το νέο αυτό παιδί που επιμένει κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες που η ίδια η βιολογική του υπόσταση του δημιουργεί να διατηρήσει ζωντανό το όνειρό του. Κυριολεκτικά, με αίμα. Κι όταν η επιστήμη σηκώνει τα χέρια παίρνει την κατάσταση στα δικά του.

Ο Λούκας Ντοντ, ο μόλις 27χρονος Βέλγος σκηνοθέτης, κάνει ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο (όπως άλλωστε και πρωταγωνιστής του) στο σινεμά, καταφέρνει να σε καθηλώσει από την αρχή ως το τέλος αλλά και να σου μεταδώσει την οδύνη που υφίσταται ένα πλάσμα που η ψυχή του και το σώμα του διαφωνούν –για να το πούμε απλοϊκά – και δίκαια πήρε τη Χρυσή Κάμερα στις Κάννες.

Girl
Σκηνοθεσία: Λούκας Ντοντ

Πρωταγωνιστούν: Βίκτορ Πόλστερ,  Άριε Γουόρλτχάρτερ,  Όλιβερ Μπόνταρτ
Διάρκεια: 109′

10/ Γκοντάρ, Αγάπη μου

LE-REDOUTABLE_web-dateΠαρίσι, λίγο πριν το Μάη του 1968. Ο σκηνοθέτης Ζαν Λυκ Γκοντάρ μαγεμένος από την αύρα της εξέγερσης που απλώνεται στην πόλη έχει ήδη αποκηρύξει τη νουβέλ βαγκ και οραματίζεται το επόμενο βήμα, ενός γνήσιου πολιτικού κινηματογράφου που θα υπηρετεί μόνο την επανάσταση. Στην προσπάθειά του αυτή σκηνοθετεί την ταινία «Η Κινέζα» όπου ασχολείται με τον Μάο και τα επιτεύγματα της επανάστασης στην Κίνα. Ταυτόχρονα όμως ο 37χρονος Γκοντάρ ερωτεύεται τρελά την πρωταγωνίστριά του, Άνν Βιαζέμσκι, ένα πανέμορφο νεαρό κορίτσι με αστικότατες καταβολές -εγγονή μεταξύ άλλων του νομπελίστα συγγραφέα Φρανσουά Μωριάκ. Ο Γκοντάρ έχει βρει τον τέλειο συνδυασμό για τον Έρωτα και την Επανάσταση. Αλλά η ευφορία του ζευγαριού διαρκεί λίγο. Η ταινία αποδοκιμάζεται από το σύνολο της κριτικής, απογοητεύει το κοινό, και το χειρότερο: οι Κινέζοι θεωρούν το φιλμ ένα αστικό σκουπίδι.

Επανάσταση και σινεμά είναι λοιπόν χαμένη υπόθεση για τον Γκοντάρ άρα του απομένει μόνο ο έρωτας με την Ανν Βιαζέμσκι. Εκείνη όμως δεν μπορεί να ανεχτεί τους περιορισμούς που της επιβάλλει, τις σκηνές ζηλοτυπίας που προκαλεί και τελικά την εντελώς αστική και νευρωτική του συμπεριφορά η οποία και οδηγεί τη σχέση σε αδιέξοδο.

Είναι ο Γκοντάρ ένα εγωιστικό κάθαρμα ή ένας απελπισμένα ερωτευμένος άνθρωπος; Ήταν ένας ρομαντικός επαναστάτης ή ένας αμετανόητος αστός; Ήταν όλα αυτά μαζί. Και η ταινία του Χαζαναβίσιους (The Artist) υπέροχη: αστεία και θλιμμένη μαζί, με κωμικές και δραματικές σκηνές αλλά και με εκείνο το χάρισμα που έχουν οι σημαντικές ταινίες όταν μιλούν για τα ανθρώπινα λάθη και πάθη. Να μας κάνουν να γελάμε ή έστω να χαμογελάμε παρακολουθώντας τη ματαιοδοξία των ανθρώπων και τα αιώνια προβλήματα των σχέσεων που βασανίζουν αδιακρίτως επαναστάτες και αστούς, διάσημους και άσημους, και θα εξακολουθούν να βρίσκονται μπροστά μας.

Le Redoutable
Σκηνοθεσία: Μισέλ Χαζαναβίσιους

Πρωταγωνιστούν: Λουί Γκαρέλ, Στέισι Μάρτιν, Μπερενίς Μπεζό
Διάρκεια: 97′

11/ Το ξέρουν όλοι

Δέκα χρόνια πέρασαν από τότε που γνωρίσαμε τον Ιρανό σκηνοθέτη Ασγκάρ Φαραντί με την ταινία «Τι απέγινε η Έλι» κι από τότε δεν παύει να μας εντυπωσιάζει με ταινίες αριστουργηματικές όπως η προαναφερόμενη, το «Ένας χωρισμός» και τα «Πυροτεχνήματα» που γυρίστηκαν στην πατρίδα του αλλά και να κερδίζει το ευρύτερο ευρωπαϊκό κοινό αλλά και τις ταινίες της ας πούμε γαλλικής του περιόδου όπως «Το παρελθόν» και  «Ο Εμποράκος»). Είναι πολύ σημαντικό ότι τώρα σκηνοθετεί ταινία σε μια άλλη χώρα, την Ισπανία, και καταφέρνει πάλι να μας δώσει όλα τα βασικά χαρακτηριστικά του  σκηνοθετικού του ταλέντου. Συμπτωματικά ή όχι, η ταινία αυτή έχει αρκετά κοινά σημεία στην υπόθεσή της με το  «Τι απέγινε η Έλι». Έχουμε κι εδώ μια εξαφάνιση και πέρα από τα ερωτηματικά και την αγωνία για την τύχη της κοπέλας, η σκηνοθετική ματιά εστιάζει περισσότερο στις επιδράσεις που έχει αυτό το γεγονός στους ανθρώπους του φιλικού περιβάλλοντος της Έλι. Εδώ, στο «Όλοι το ξέρουν» έχουμε την εξαφάνιση της 16χρονης Ιρένε που έχει έρθει με την μητέρα της που επιστρέφει στη μικρή ισπανική πόλη της καταγωγής της από την Αργεντινή όπου ζει εδώ και χρόνια, με αφορμή έναν γάμο. Οι συνέπειες της εξαφάνισης, πιθανότατα πρόκειται για απαγωγή αλλά ούτε αυτό δεν είναι βέβαιο, είναι καταλυτικές για το οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και πρόσωπα που σχετίζονται με την οικογένεια, ακόμη και για την ευρύτερη ζωή στην επαρχιακή πόλη. Άλλη μια ταινία του Φαραντί, ένα ακόμη κομμάτι απόλυτα ενταγμένο στον κινηματογραφικό του μικρόκοσμο – παρά τις αλλαγές σε χώρους, γλώσσες, τοπία, πρωταγωνιστές, συνεργάτες, αφηγηματικά στυλ- χωρίς εύκολες λύσεις, κι όμως εξαιρετικά προσιτή στο μέσο θεατή. Αυτό μόνο οι μεγάλοι σκηνοθέτες μπορούν να το καταφέρουν.

Todos lo saben
Σκηνοθεσία: Ασγκάρ Φαραντί
Πρωταγωνιστούν: Πενέλοπε Κρουζ, Χαβιέ Μπαρδέμ, Ρικάρντο Νταρίν, Μπάρμπαρα Λένι
Διάρκεια:132΄

 

 

Και οι 4 χειρότερες που είδα…

Gotti, του Κέβιν Κόνολι / Ανεκδιήγητη προπαγάνδα της μαφίας

Bel Canto, του Πολ Γουέιτζ/ Εξοργιστικά αδιάφορο

Το σπίτι που έχτισε ο Τζακ, του Λαρς φον Τρίερ / Το πραγματικό θύμα ο θεατής

Αναχώρηση για Παρίσι 15:17, του Κλιντ Ίστγουντ /Βαρετό και αφελέστατο