Εσείς χάνετε…

Ο διαγωνισμός σύντομου διηγήματος έληξε στις 20 Μαρτίου. Κι επειδή τα περιθώρια είναι πολύ στενά μέχρι την έκδοση -που έχουμε υποσχεθεί στις 4 Μαΐου- έχει αρκετή δουλειά για να ξεχωρίσουμε τα διηγήματα και να επικυρώσουμε μέσα από μια άλλη τυπική αλλά απαραίτητη διαδικασία αυτά που θα συμπεριληφθούν στην έκδοση.

Ο διαγωνισμός λοιπόν τέλειωσε Τετάρτη. Με μεγάλο πανικό στις συμμετοχές τις τελευταίες ώρες όπως γίνεται πάντα αλλά χωρίς εκπρόθεσμους συγγραφείς της επόμενης μέρας όπως γινόταν μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Γύρω στην Παρασκευή όμως καταφθάνει ένα e-mail κάποιου συγγραφέα με το διήγημά του. Ευχαριστούμε αλλά δεν μπορούμε να το δεχτούμε είναι η απάντησή μας και του εξηγούμε γιατί. Έτσι γίνεται από την πρώτη φορά που διοργανώσαμε διαγωνισμό. Μας λες και περίεργους. Αλλά όχι σχολαστικούς. Έχει τύχει να δεχτούμε συμμετοχές που- με διάφορες δικαιολογίες – άργησαν μια ώρα ή και δύο αλλά ποτέ κάτι παραπάνω. Απλώς δεν γίνεται. Είναι άδικο για τους υπόλοιπους πρώτα πρώτα. Και είναι απαραίτητο για έναν διαγωνισμό που θέλει να είναι σοβαρός.

Απαντάμε λοιπόν αυτό το τυπικό και την άλλη μέρα έρχεται η απάντηση: «Εσείς χάνετε!».
Είναι από αυτά που τα θυμάσαι και σίγουρα θα το θυμάμαι για κάποια χρόνια τουλάχιστον. Και το φοβερό είναι ότι αν κρίνω από τα υπόλοιπα που έγραφε παρακάτω, ο άνθρωπος δεν έκανε καν χιούμορ. Το εννοούσε. Κι έτσι έγινε ακόμη πιο αστεία η περίτωση.

Είναι δεδομένο ότι εμείς χάνουμε. Χάνουμε θεριακλήδες Έλληνες συγγραφείς, χάνουμε σε γραφικότητα, χάνουμε την ευκαιρία να μοιάσουμε σε διάφορους άλλους που προϋπήρχαν και υπάρχουν ακόμη. Άλλωστε αυτό το eyelands είναι μια ατέλειωτη χασούρα. Διαφημίσεις δεν βάζει, κολλητούς δεν αναδεικνύει, πράγματα που δεν του αρέσουν δεν τα βάζει με τίποτε, και στο τέλος όταν βγαίνουν οι συλλογές χαρίζει σε κάθε συγγραφέα το βιβλίο του χωρίς ποτέ να ζητήσει οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Κι αν ο συγγραφέας είναι από την επαρχία, από την Κύπρο, από το εξωτερικό, οπουδήποτε, το στέλνει το βιβλίο. Δωρεάν. Μέχρι πέρυσι στέλναμε και στους Αθηναίους τα δωρεάν αντίτυπα. Ε, αυτό το κόψαμε γιατί έχει και η αφέλεια τα όρια της. Όταν έχουμε παρουσίαση στην Αθήνα και σας τιμάμε με την διάκριση, με τη δημοσίευση σε βιβλίο, διοργανώνουμε την παρουσίασή που σας αφορά και δεν μπαίνετε στον κόπο να έρθετε, (συμβαίνει κι αυτό με μερικούς) εντάξει… Εσείς χάνετε. Εδώ επιτέλους κολλάει.

ελληνικά για ιστοσελίδαΤο eyelands και ως ένα βαθμό οι Παράξενες Μέρες υπάρχουν χάρη στην καλοσύνη των ξένων. Αυτό είναι το συμπέρασμα μετά από δέκα χρόνια περίπου που κάνουμε αυτά τα περίεργα πράγματα και η αλήθεια είναι πως από την αρχή – συγγνώμη κιόλας- έχουμε υιοθετήσει ξένα πρότυπα σε ότι αφορά την συνέπεια, τη σοβαρότητα και την αντικειμενικότητα σε κάθε μας διοργάνωση.

Ευχαριστούμε όλες και όλους που μας στηρίζουν και στη χώρα μας βέβαια. Τους ευχαριστούμε και συνεχίζουμε. Ο 9ος διαγωνισμός ξεκίνησε ήδη, θα έρθει μετά η ανακοίνωση για το Φεστιβάλ της Άμμου, η γιορτή της Άνοιξης το Μάη στην Αθήνα και μετά, καλά να είμαστε, και άλλα και άλλα… Αν αγαπάτε το γράψιμο και δεν έρχεστε κοντά μας… οκ, θα το ξαναπώ…. Εσείς χάνετε!

Γρηγόρης Παπαδογιάννης

 

 

 

 

 

Advertisements