Επιλογή Eyelads: Αμετανόητος, της Στέλλας Δέδε

Η επιλογή παρουσιάζει τα διηγήματα του 8ου διεθνούς διαγωνισμού διηγήματος eyelands (ελληνικό τμήμα) που επιλέχτηκαν για δημοσίευση στο λογοτεχνικό περιοδικό eyelands. Η δημοσίευση αρχίζει κάθε χρόνο τον Οκτώβριο και ολοκληρώνεται λίγο πριν ανακοινωθούν τα αποτελέσματα του επόμενου διαγωνισμού.

Το θέμα του 8ου διαγωνισμού ήταν: «Αποσκευές». Το διήγημα το οποίο έχει σειρά είναι:

επιλογή αφίσα

 Αμετανόητος
της
Στέλλας Δέδε

 

Ο Ιωνάς το φύσαγε και δεν κρύωνε. Δεν μπορούσε να πιστέψει την κακή του τύχη… ή μάλλον την επιπολαιότητά του. Γιατί να μη δηλώσει πως μετάνιωσε και να την βγάλει καθαρή;

Νάτος τώρα φυλακισμένος στην κοιλιά του κήτους που η θεία δίκη έστειλε να τον

καταπιεί. Κι άντε τώρα να πουλήσει άλλη μαγκιά. Σε ποιον και γιατί;

Είναι τώρα κάμποσες ώρες εδώ μέσα. Δεν μπορεί να προσδιορίσει πόσο καθώς η αίσθηση του χρόνου δεν υφίσταται. Πέφτοντας στο νερό, του έφυγε το πανάκριβο ρόλεξ που είχε κάνει δώρο στον εαυτό του στα περασμένα του γενέθλια. Τι ατυχία!

Μήπως έφταιγε και γι’ αυτό τώρα; Πειράζει που αρκετά συχνά του αρέσει  να κάνει λίγη φιγούρα; Άνθρωπος είναι, όχι Θεός για να μην έχει αδυναμίες και πάθη.

Τέλος πάντων! Τώρα πρέπει να δει τι θα κάνει. Δεν είναι κλειστοφοβικός βέβαια, αν και το φοβόταν, όμως η ώρα περνάει και δεν έχει ούτε ένα βιβλίο να διαβάσει, ένα χαρτί να γράψει τις σκέψεις του και τις εντυπώσεις του. Δε βρίσκεσαι κάθε μέρα στην κοιλιά ενός κήτους! Εδώ μέσα είναι καταθλιπτικά, έχει αρκετό σκοτάδι και υγρασία. Νιώθει επίσης μια ελαφριά ζαλάδα καθώς το συγκεκριμένο κήτος κολυμπάει πολύ άγαρμπα. Είναι στιγμές που αισθάνεται πως βρίσκεται στο ταψί, στο γνωστό παιχνίδι του λούνα παρκ. Το κήτος τον χορεύει κυριολεκτικά στο ταψί.Το σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται για δελφίνι γιατί σε μια τέτοια περίπτωση, θα ταξίδευε με χάρη πάνω στα γαλαζοπράσινα νερά. Την κατάσταση δυσχεραίνει η έντονη ψαρίλα που αναδύεται από τα »τοιχώματα» του κήτους. Ποτέ στη ζωή του ο Ιωνάς δεν μπόρεσε να συνηθίσει τη συγκεκριμένη μυρωδιά, γι’ αυτό και κάθε φορά που αποφάσιζε να φάει ψάρι, πήγαινε σε ψαροταβέρνα. Ήταν πολύ ιδιότροπος στο θέμα αυτό. Το να εισπνέει την ψαρίλα είναι η μεγαλύτερη καταδίκη για εκείνον, μεγαλύτερη και από το να αφήσει τα κόκκαλά του στην κοιλιά του κήτους. Μήπως να μετανοούσε; Ο Θεός που όλα τα βλέπει και όλα τα συγχωρεί, θα τον λυπηθεί και θα τον σώσει. Τα λάθη για τους ανθρώπους είναι και ο Ιωνάς αναμφίβολα έχει να συμπεριλάβει πολλά λάθη στο βιογραφικό του.

Ωστόσο, από μικρό παιδί ήταν ατίθασο και γεννημένος αμφισβητίας. Δεν έτρωγε αμάσητο ό,τι του έδιναν. Και το ακόμη χειρότερο με την αφεντιά του, δεν μπορούσε να κρατήσει το στόμα του κλειστό. Οτιδήποτε του φαινόταν στραβό ή δεν μπορούσε να αιτιολογηθεί με επιχειρήματα, αδυνατούσε να το δεχτεί. Ενίοτε μάλιστα γινόταν σαρκαστικός και είρων. Ο πατέρας του, που του είχε δώσει αέρα, καμάρωνε που ο γιος του έχει το θάρρος της γνώμης του. Οι δάσκαλοί του τον χαρακτήριζαν θρασύ και τον συμβούλευαν να συνέλθει.

»Θα φας τα μούτρα σου, όταν βγεις στην αληθινή κοινωνία», του έλεγε σχεδόν καθημερινά η φιλόλογος της Α’ Λυκείου και τελικά δεν είχε και τόσο άδικο.

Να που και τώρα άρχισε τα δικά του και τους πήρε όλους στο λαιμό του. Φυσικό ήταν για να τη γλιτώσουν οι υπόλοιποι να θυσιάσουν εκείνον. »Σιγά την απώλεια» θα σκέφτηκαν οι φίλοι του και επειδή ουδείς αναντικατάστατος- ως γνωστόν- τον έριξαν στη θάλασσα. Το κακό είναι πως μαζί μ’ εκείνον πέταξαν και τις αποσκευές του κι άντε τώρα να  ψάχνει τα απαραίτητα όταν την σκαπουλάρει. Ο Ιωνάς, φύσει αισιόδοξος άνθρωπος, πιστεύει πως είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, θα καταφέρει να βγει από την κοιλιά του κήτους. Ή που θα μετανοήσει, πράγμα που δεν το θέλει καθόλου, διότι θα αποτελέσει μεγάλο πλήγμα στο εγωισμό του ή που θα εμφανιστεί ένας από μηχανής θεός και θα τον βγάλει από τη δύσκολη θέση. Όπως και να’ χει,  μπορεί τώρα να αισθάνεται σαν τη γυναίκα του πρωτομάστορα στο γιοφύρι της Άρτας, διαισθάνεται όμως πως στο τέλος θα έχει την τύχη της Ιφιγένειας του Τρωικού πολέμου. Έτσι, δεν απελπίζεται… είναι ζήτημα χρόνου.

Κι ενώ σιγομουρμουρίζει κάποια αγαπημένα τραγούδια για να μην πλήξει , σε

μια απότομη κίνηση του απαίσιου κήτους, βλέπει τις αποσκευές του- και τις δύο- να έρχονται καταπάνω του. Απορεί που δεν τις είχε προσέξει μέχρι τώρα και ταυτόχρονα χαίρεται.  Φαίνεται πως το αδηφάγο κήτος τις κατάπιε κι αυτές. Ευτυχώς τις είχε κλειδώσει και το κλειδί το έχει πάνω του, κρεμασμένο  στο λαιμό του με χοντρό σπάγγο.

Κι ενώ η ώρα περνάει και ο Ιωνάς αναπολεί το παρελθόν του για να μην βαριέται, τραντάζεται ολόκληρος από έναν πολύ δυνατό κρότο. Το κήτος τινάζεται, εκσφεδονίζεται και λιγο πριν εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο, ανοίγει διάπλατα τα σαγόνια του και βγάζεί ό,τι έχει μέσα στο τεράστιο και πλαδαρό στομάχι του. Μαζί και τον Ιωνά που χάρη στα γρήγορα αντανακλαστικά του πρόλαβε και άρπαξε τις αποσκευές του. Παντού γύρω του ο Ιωνάς οσμίζεται νιτρογλυκερίνη.

» Φτηνά τη γλίτωσα», σκέφτεται. Αποφασίζει, μόλις πατήσει στεριά να κάνει το ταξίδι που σχεδίαζε. Οι αποσκευές του είναι έτοιμες. Μετά κι από αυτή τη σύντομη περιπέτεια, έχει περισσότερο ανάγκη  για διακοπές για να αποκατασταθεί η ψυχική του ηρεμία. Καλύτερα να πάει ταξίδι αναψυχής παρά να του τα φάνε οι ψυχολόγοι.

Ο Ιωνάς φαντάζεται ήδη τον εαυτό του να απολαμβάνει το κοκτέηλ του σε μια τροπική παραλία ξέγνοιαστος, μαυρισμένος και πρωτίστως…αμετανόητος.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Στέλλα Δέδε γεννήθηκε Σεπτέμβρη στην Αθήνα και διδάσκει  Αγγλική γλώσσα και Ιστορία. Έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό την ιδέα πως θα ταξιδέψει με τη μηχανή του χρόνου (επιθυμία που σιγοκαίει μέσα της παιδιόθεν). Αντ’ αυτού αρκείται να βρίσκει καταφύγιο στον κόσμο της ονειροφαντασίας κάθε φορά που ο »θόρυβος» γύρω της καθίσταται ανυπόφορος. Αποστρέφεται το τέλμα, τη σκλαβιά στη συνήθεια, τις ανεξήγητες βεβαιότητες. Αγαπημένη έννοια: εντροπία. Αγαπημένη φράση: »Είμαι σαν όλους τους τρελούς: ένα ανεμόπτερο στη χώρα των θαυμάτων»(φράση που η ίδια έχει επινοήσει σε στιγμή ποιητικού οίστρου). Η γραφή, ανάγκη που νοηματοδοτεί την ύπαρξή της. Δηλώνει επιρρεπής στη γοητεία των λέξεων. Από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες κυκλοφόρησε το 2019 η συλλογή διηγημάτων της »Η νύχτα κοιμάται»

ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Τα διηγήματα της Επιλογής που θα ακολουθήσουν τους επόμενους μήνες θα δημοσιευθούν με αυτή τη σειρά στις 15 και 30 κάθε μήνα:

 ΜΑΙΟΣ

(ειδική διάκριση) Ο κόσμος τούτος ανήκει στα πουλιά – Παναγιώτα Φωτεινοπούλου

ΙΟΥΝΙΟΣ

Σκιά στο σκοτάδι – Ολυμπία Σφυρή

Αυτά που με κάνουν να είμαι ο εαυτός μου – Αγγελική Μανίτη

ΙΟΥΛΙΟΣ

Φωτογραφίες από εκδρομές – Απόστολος Τουρτούρης

Ταξίδι προς το φως – Μαριλή Πάτουχα

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Ταξίδι δίχως αποσκευές- Αθανασία Κακαλή

Αποχαιρετισμός στην παιδική χαρά – Γιώργος Γιώτσας

Advertisements