«Η μικρή γκρι ιστορία της ανθρωπότητας» της Γεωργίας Π. Γλάρου

          Στο κλείσιμο της Άνοιξης το eyelands παρουσιάζει ένα μικρό διήγημα της Γεωργίας Π. Γλάρου//

 

Η μικρή γκρι ιστορία της ανθρωπότητας

Το νέο διαδόθηκε πολύ γρήγορα. Σε λίγο, όλη η κοινότητα του No-Spring είχε συγκεντρωθεί στην πλατεία. Πανικός επικρατούσε, κάποιοι έκλαιγαν, κάποιοι ούρλιαζαν, τα παιδιά κρύφτηκαν, οι γριές τράβαγαν τα μαλλιά τους, και μερικοί είχαν αρχίσει να προσεύχονται.                                                                 images

Ο Κοινοτάρχης ήταν υποχρεωμένος να ενημερώσει και τους υπόλοιπους:

«Πρέπει να το ψάξουμε στο Ιερό βιβλίο της Ιστορίας» είπε, ενώ ήταν φανερό ότι έτρεμε από τον φόβο του. Από το πλήθος ακούστηκε η έντρομη φωνή ενός μεσήλικα άντρα: «Μην τον ακούτε, θα καταστραφούμε όλοι! Να το εξοντώσουμε αμέσως, να το πολτοποιήσουμε, και μετά να το κάψουμε»

Κάποιος από το πλήθος, φώναξε:

«Είναι σημάδι από τον Ανίκητο. Δεν είμαστε πειθαρχημένοι και υπάκουοι όσο πρέπει».

Μια γυναίκα με τσιριχτή φωνή, ακούστηκε να λέει:

«Μας τιμωρεί για τις αμαρτίες μας». Αμέσως μετά λιποθύμησε.

Ο Γκρούπ, ο επιστήμων της φυσιολογίας μόλις το είδε ταράχτηκε, έφυγε τρέχοντας, και επέστρεψε κρατώντας έναν μεγεθυντικό φακό και μια λάμπα θυέλλης. Αφού πρώτα το επεξεργάστηκε, μετά από λίγο ανέβηκε στον μεγάλο βράχο και φώναξε δυνατά:«Είναι πασχαλίτσα, είναι ένα έντομο που ζούσε την άνοιξη».

Ξαφνικά σταμάτησαν τα πάντα, απόλυτη ησυχία επικράτησε.

Με ορθάνοιχτα μάτια, ένας νεαρός ρώτησε:

«Και τι είναι η άνοιξη ;»

«Ήταν εποχή του χρόνου. Πριν από 2000 χρόνια το ημερολογιακό έτος το χώριζαν σε τέσσερις εποχές ανάλογα με τα χαρακτηριστικά, και τη θερμοκρασία κάθε εποχής»

«Και η άνοιξη δηλαδή πως ήτανε;»

«Δεν έχουμε πολλές πληροφορίες, φαίνεται ότι ήταν η αγαπημένη εποχή των ανθρώπων. Στο έδαφος φύτρωναν πολύχρωμα λουλούδια με διαφορετικά σχήματα και αρώματα, ο ήλιος δεν ήταν τόσο θολός και καυτός όπως τώρα, και υπήρχαν τρεχούμενα νερά σε πηγές και σε ποτάμια»

«Δηλαδή, ο τόπος ήταν γεμάτος με αυτές τις τρομακτικές πασχαλίτσες; Αηδία, μπλιαχ!» είπε ο νεαρός, και το συγκεντρωμένο πλήθος έδειξε με γκριμάτσες την αποστροφή του, ενώ κάποια από τα παιδιά έδειχναν να ανακατεύεται το στομάχι τους.

«Νομίζω, ότι θα πρέπει το σκεφτούμε πολύ καλά πριν πάρουμε κάποια απόφαση. Θα πρέπει να ειδοποιήσουμε και τις γύρω περιοχές πριν κάνουμε οποιαδήποτε ενέργεια. Συμπολίτες μου, υπάρχει η  πιθανότητα να επιστρέφουμε στην εποχή της γονιμότητας της φύσης» είπε, με σοβαρό ύφος ο επιστήμων και κοίταξε γύρω του, και για μια ακόμα φορά εκτός από ημίγυμνους και αφυδατωμένους ανθρώπους, αντίκρισε γκρι βράχους, πέτρες, σκόνη, και ένα θολό, άσπρο γκρι ουρανό.

Πράσινο, μπλε και κίτρινο πουθενά.

Το μόνο που μπορούσε να διακρίνει στην απόχρωση του κόκκινου, ήταν το χρώμα στα φτερά της πασχαλίτσας, και το ξεραμένο αίμα στις πληγές των συμπολιτών του.

Το μαύρο χρώμα που υπήρχε στις βούλες των φτερών του εντόμου, έτσι κι αλλιώς ήταν γι’ αυτόν ένα πολύ οικείο χρώμα. Δεν χρειαζόταν να το ψάξει, μπορούσε εύκολα να το βρει κοιτώντας την ψυχή του.

Είχαν αρχίσει τα πηγαδάκια και τις συζητήσεις μεταξύ τους, όταν αντιλήφθηκαν ότι κατέφθασε ο Υπουργός της Τάξης και της Σύνεσης.

«Μόλις ενημερώθηκα για την κατάσταση και έσπευσα» είπε στο πλήθος, που ακόμα υποκλινόταν.

Μετά, πλησίασε το γυαλιστερό έντομο, το κοίταξε, και γυρνώντας προς την συγκεντρωμένη μάζα, είπε:

«Μπορεί να γίνει αιτία πολέμου. Είμαι σίγουρος ότι το έστειλαν οι εχθροί μας» και μονομιάς, άπλωσε την πατούσα του πάνω στο ανυποψίαστο έντομο με τέτοια δύναμη που σχεδόν αμέσως το εξαφάνισε… και ένιωσε, ότι μαζί, εξαφάνισε κάθε σκέψη να την ψάξουν, και έτσι να μάθουν γι’ αυτή.. την εποχή της άνθισης, της γιορτής, του ρόδου, του δειλινού, του θροίσματος, του μεταξιού, της νιότης, της μέθης, του πάθους, του έρωτα, της ελπίδας, της ανατροπής και της επανάστασης……

Να ψάξουν, και να μάθουν, ότι κάθε Άνοιξη η ψυχή αναπνέει πιο βαθιά…. αναμετριέται … αναθαρρεί… και μετά αναδύεται.

 

                  Βιογραφικό

Ονομάζομαι Γεωργία Π. Γλάρου, είμαι παντρεμένη με δύο παιδιά, εργάζομαι ως οικονομολόγος στον ιδιωτικό τομέα, και κατοικώ στην Αθήνα.  Τον τελευταίο χρόνο, με την βοήθεια μαθημάτων δημιουργικής γραφής, άρχισα να γράφω ερασιτεχνικά.  Αρχικά, βάδισα στα σοκάκια της συγγραφής,  και πολύ γρήγορα διαπίστωσα ότι θα μπορούσα να διασχίσω και τις λεωφόρους της. Πρόσφατα, ολοκλήρωσα ένα ερωτικό μυθιστόρημα φαντασίας,  και αυτή την εποχή γράφω μια συλλογή από μικρές ιστορίες. Βρίσκω άκρως γοητευτικό, να περιγράφω χαρακτήρες και καταστάσεις τόσο εντός, όσο και εκτός πραγματικότητας και πιστεύω, ότι η συγγραφή πρέπει να είναι  ανυπάκουη, τολμηρή και ατίθαση- δηλαδή, να θυμίζει αγριοτριανταφυλλιά. Στον ελεύθερο χρόνο μου γράφω, διαβάζω ή βλέπω ταινίες, είμαι μέλος του αγωνιστικού ομίλου bridge και το 2015 κατέκτησα την πρώτη θέση στην κατηγορία μου, στο πρωτάθλημα γυναικών Ελλάδος.

Advertisements