Επιλογή Eyelands – Αυτά που με κάνουν να είμαι ο εαυτός μου

Η επιλογή παρουσιάζει τα διηγήματα του 8ου διεθνούς διαγωνισμού διηγήματος eyelands (ελληνικό τμήμα) που επιλέχτηκαν για δημοσίευση στο λογοτεχνικό περιοδικό eyelands. Η δημοσίευση αρχίζει κάθε χρόνο τον Οκτώβριο και ολοκληρώνεται λίγο πριν ανακοινωθούν τα αποτελέσματα του επόμενου διαγωνισμού.

Το θέμα του 8ου διαγωνισμού ήταν: «Αποσκευές». Το διήγημα το οποίο έχει σειρά είναι:

επιλογή αφίσα

 Αυτά που με κάνουν να είμαι ο εαυτός μου
της
Αγγελική Μανίτη

 

Νιώθω τυχερή γιατί οι αποσκευές μου, παρόλο που είναι άπειρες, δεν πιάνουν καθόλου χώρο, με την έννοια των διαστάσεων. Βρίσκονται σ’ ένα μικρό κουτάκι του μυαλού μου κι έτσι μπορώ να τις έχω πάντα μαζί μου. Κι ακόμα μπορώ να τις εμπλουτίσω όσο θέλω και πάλι να μη μ’ επιβαρύνουν. Αντιθέτως, όσο περισσότερο εμπλουτίζονται, τόσο πιο πολύ ελαφρύνουν το πνεύμα μου κι ανοίγουν την καρδιά μου.

 

Οι μορφές των αγαπημένων μου,
οι φωνές τους, οι μυρωδιές τους.
Εικόνες από τα μέρη που έχω βρεθεί,
εικόνες από ΄κείνα που θα ‘θελα να πάω.
Η γαλήνη που με γεμίζει η φύση.
Οι δυσκολίες που ξεπέρασα,
τα εμπόδια που ισοπέδωσα
κι εκείνα που μ΄ έριξαν κάτω.

Οι δυνατοί έρωτες
και οι μεγάλες αγάπες
για πρόσωπα αλλά και για ιδέες.
Τ’ αγαπημένα μου τραγούδια,
οι στίχοι που με συγκινούν.
Η έμπνευση που βρίσκεται παντού.
Ο εσωτερικός διάλογος κι ο απολογισμός,
που κάθε φορά με βοηθάει
να ξεφορτώνομαι τα περιττά
και να κρατώ αυτά και μόνο αυτά που μου χρειάζονται,
κι ας χρειάζονται όλα.

Όλα όσα έχω μάθει.
Αυτά που κάποτε ονόμαζα «αχρείαστα» και κατά μεγάλο ποσοστό δεν τα θυμάμαι.
Αλλά κι αυτά που με μάγεψαν από την πρώτη στιγμή.
Όλες οι γνώσεις που δεν έχουν άμεση εφαρμογή στην καθημερινότητα, αλλά που έρχεται η στιγμή που συνειδητοποιείς πόσο χρήσιμες είναι.
Οι μνήμες που για κάποιο λόγο δεν ξεθώριασαν, ακόμα κι αν έρχονται από το πολύ μακρινό παρελθόν.
Οι αξιώσεις και τα όνειρα που κάνω για τομέλλον, χωρίς – ευτυχώς – να έχω την απαίτηση να πραγματοποιηθούν.

Άνθρωποι που συνάντησα,
λόγια που είπα και άκουσα,
λέξεις που έγιναν συναισθήματα,
συναισθήματα που ωρίμασαν κι έγιναν πράξεις.
Πράξεις που έφεραν τα δικά τους αποτελέσματα. Κι αυτά με τη σειρά τους γέννησαν ανάγκες.

Κι όλες αυτές οι αποσκευές, ενώ τμηματικά χρησιμεύουν πάντα σ’όλα τα ταξίδια, υπάρχει κι ένα ταξίδι που τις έχει ανάγκη αδιαίρετες, ακέραιες, στο σύνολό τους.

Το ταξίδι αυτό είναι μακρύ κι έχει χιλιάδες παρακλάδια. Μπορεί κανείς να το κάνει είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα. Είναι αυτό της προσωπικής ανάπτυξης. Αυτό που καθορίζει καιδιαμορφώνει την εξέλιξη του χαρακτήρα, μέσα από την αναζήτηση.

Τις αποσκευές αυτές, ακόμα κι αν το ήθελα δεν θα γινόταν να τις χάσω, ούτε να τις ξεχάσω, ούτε είναι δυνατό να φθαρούν. Αλλά ακόμα κι αν μ’ ένα μαγικό τρόπο τις ξέχναγα θα ξαναζωντάνευαν από τ’ απολιθώματά τους. Γιατί η ψυχή έχει δική της μνήμη, αθάνατη, πέρα και πάνω από τη μνήμη του μυαλού, που είναι γήινη και φθαρτή. Κι εκεί μάλλον οι αποσκευές μας έχουν άλλη χρησιμότητα.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ονομάζομαι Αγγελική Μανίτη και έχω γεννηθεί στα Χανιά. Σπούδασα στο Tμήμα Eπιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Α.Π.Θ. και πλέον ασχολούμαι κυρίως με τη γραφή, κάτι το οποίο αγαπούσα πάντα και εξασκούσα άλλες περιόδους λιγότερο και άλλες περισσότερο. Στο διάστημα που μεσολάβησε κατάφερα να πάρω μια γεύση από τον κόσμο, δουλεύοντας ως αεροσυνοδός σε μεγάλη εταιρεία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Θα έλεγα οτι σχεδόν καταδιώκω τις εμπειρίες αφού πιστεύω πως είναι ο ισχυρότερος τρόπος εξέλιξης. Εκφράζομαι αβίαστα μέσω της τέχνης. Ζωγραφική, χειροτεχνία, ποίηση και φωτογραφία αποτύπωσαν ανά διαστήματα τις ανησυχίες και τα συναισθήματα μου.​

ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Τα διηγήματα της Επιλογής που θα ακολουθήσουν τους επόμενους μήνες θα δημοσιευθούν με αυτή τη σειρά στις 15 και 30 κάθε μήνα:

 

ΙΟΥΛΙΟΣ

Φωτογραφίες από εκδρομές – Απόστολος Τουρτούρης

Ταξίδι προς το φως – Μαριλή Πάτουχα

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Ταξίδι δίχως αποσκευές- Αθανασία Κακαλή

Αποχαιρετισμός στην παιδική χαρά – Γιώργος Γιώτσας