POETRY PUBLISHED

I have decided to remain vertical – Gayelene Carbis

Australia

Το eyelands.gr θα δημοσιεύσει τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο μεταφρασμένα κείμενα από βιβλία που βραβεύτηκαν στον διεθνή διαγωνισμό Eyelands Book Awards για το 2024*.

Σήμερα παρουσιάζουμε τρία ποιήματα από τη συλλογή «Αποφάσισα να παραμείνω κάθετη»  της Γκαϊελέν Κάρμπις(28 Αυγούστου), Θα συνεχίσουμε να δημοσιεύουμε ένα μεταφρασμένο κείμενο κάθε εβδομάδα. τις «δύο πρώτες ημέρες» από το μυθιστόρημα «Istabul crossing» του Τίμοθι Τζέι Σμιθ (4 Σεπτεμβρίου), μια ιστορία από το βιβλίο «Pagodas of the Sun—Japan Stories» του Γκρέιαμ Άρνολντ (11 Σεπτεμβρίου) και τέλος δύο διηγήματα από τη συλλογή «Little Fortified Stories» της Μπάρμπαρα Μπλακ (18 Σεπτεμβρίου).

Η Gayelene Carbis είναι μια βραβευμένη Αυστραλή/ Ιρλανδή/Κινέζα/Κορνουαλή συγγραφέας, ποιήτρια και  σεναριογράφος μικρού μήκους ταινιών και θεατρικών έργων. Η πρώτη ποιητική συλλογή της Gayelene, Anecdotal Evidence (Five Islands Press), ήταν φιναλίστ στο Διεθνές Βραβείο Καλύτερου Βιβλίου στις ΗΠΑ. Το δεύτερο βιβλίο ποίησης, I Have Decided to Remain Vertical (Puncher and Wattmann), ήταν φιναλίστ σε πολλά διεθνή βραβεία ποίησης το 2023 και το 2024 (Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ) και πιο πρόσφατα βραβεύτηκε με Highly Commended στα βραβεία που διοργανώνει η Εταιρεία  Γυναικών Συγγραφέων της Νέας Νότιας Ουαλίας 2024. Το βιβλίο της πήρε το μεγάλο βραβείο Writers Choise (το οποίο επλέγουν οι βρβευμένοι συγγραφείς του διαγωνισμού) στα Eyelands Book Awards 2024 όπου είχε κερδίσει και το βραβείο για την καλύτερη ποιητική συλλογή. Έργα της έχουν δημοσιευτεί σε πολλά έντυπα, έχουν παρουσιαστεί και κερδίσει/διακριθεί  σε βραβεία ποίησης, πεζογραφίας, μικρού μήκους ταινιών και θεατρικής συγγραφής στην Αυστραλία/και σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ινδίας, της Μαλαισίας, του Νεπάλ, των ΗΠΑ και του Καναδά, όπου της απονεμήθηκε υποτροφία Banff Residency στην Ποίηση. Διδάσκει Δημιουργική Γραφή σε πανεπιστήμια και στο Sandy Beach (Sandringham) και εργάζεται ως επιμελήτρια κειμένων και αξιολογήτρια χειρογράφων. Αυτή τη στιγμή εργάζεται σε δύο συλλογές: πεζά ποιήματα και αυτο-μυθοπλασία/απομνημονεύματα.

Η Gayelene ζει και εργάζεται στην αδιαπραγμάτευτη γη των Boonwurrung.

‘

GAYELENE CARBIS

ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ ΚΑΘΕΤΗ

Παντρεμένη με τον Φρόιντ: Σκάλα για το Φεγγάρι*

για την Άνια Βάλβιτς

Ονειρεύτηκα ότι παντρεύτηκα τον Φρόιντ.

Μου ετοίμαζε το κρεβάτι όταν γύρισα να τον δω,

Έμεινε στον αέρα το ένα του χέρι σαν να διηύθυνε

κάτι, είχε μια εγρήγορση στο πρόσωπό του σαν να ήθελε να ακούσει μια απόμακρη μελωδία, ή έναν ήχο που ερχόταν απέξω.

Σκέφτηκα να του κάνω μια μικρή επίδειξη, πόσο κομψή είχα γίνει τώρα, με όλα αυτά τα κιλά που είχα χάσει χωρίς αυτόν, όσο έλειπε και εγώ ήμουν μόνη. Είμαι τόσο μικρή άλλωστε, και αυτά τα εβδομήντα κιλά

με είχαν στοιχειώσει, σαν να κρατούσα τον κόσμο μακριά.

Μετά έφυγε και τώρα έχουν φύγει κι αυτά. Έτσι λοιπόν, να ‘μαι εδώ,

στέκομαι στην πόρτα και τον παρακολουθώ καθώς προετοιμάζεται

με αυτόν τον σχολαστικό τρόπο που έχει, αργό αλλά σταθερό, και σκέφτηκα –

Δεν είμαι πραγματικά σίγουρη γι’ αυτό.

Είχα ορμήσει στον έρωτα και το σεξ (όχι με αυτή τη σειρά, έλεγε)

όταν ήμουν νέα και άγουρη, δεν ήξερα τι ήθελα –

έναν άντρα, ένα σπίτι, ένα μωρό, μια ζωή. Ήξερα ότι έπρεπε να γράψω,

τίποτα άλλο δεν μπορούσε να με κατέχει.

Δεν θα έβλεπα ποτέ άντρα τώρα, δεν ξέρω πώς το κάνουν άλλες γυναίκες.

Δικαιολογώντας τους άνδρες θεραπευτές με πατρικά προβλήματα και μεταβίβαση.

Η δύναμη είναι πάντα ανάμεσά σου, όπως τα σεντόνια,

όπως το σεξ, όπως έλεγε. Όταν ο Φρόιντ χάιδεψε το σεντόνι

σαν να ήταν ο σκύλος του, πήρα ώθηση για

δράση. Επέστρεψα στην κουζίνα, κάθισα στο τραπέζι και έγραψα

για τη μέρα μου. Μου πήρε όλη νύχτα. Μισεί

να κοιμάται μόνος. Έμεινα στην κουζίνα και όταν βγήκε,

με θολά μάτια το πρωί, τον άφησα να φτιάξει μόνος του τον καφέ του,

δεν είμαι η γαμημένη μητέρα του. Όταν ξύπνησα από το όνειρο, αποφάσισα –

θα υπάρξουν μερικές αλλαγές εδώ τριγύρω.

###

*(σημ. της συγγ.) Εμπνευσμένο από τη «Σκάλα προς το Φεγγάρι», έναν πίνακα της Τζόρτζια Ο’Κιφ

** Η Άνια Βάλβιτς (19 Μαΐου 1951 – 29 Σεπτεμβρίου 2020) ήταν Αυστραλή ποιήτρια, θεατρική συγγραφέας, πεζογράφος και εικαστικός.

Στοιχειωμένη

Είχα γεμίσει το σπίτι με έπιπλα.

Μετά σκέφτηκα, καλύτερα να πω στον σπιτονοικοκύρη ότι μετακόμισα. Το σπίτι ήταν τεράστιο.

υπήρχαν άδειοι χώροι στο πίσω μέρος,

μια τεράστια αυλή. Ήμουν στην οδό Μπάκλεϊ.

~

Όταν έφυγε ο Αιγύπτιος, είπε,

Οδός Μπάκλεϊ! Υπήρχε περίπτωση να τα καταφέρουμε;

Ακόμα ονειρεύομαι το όμορφο σπίτι μου

που δεν ήταν ποτέ δικό μου.

~

Στέκομαι πίσω από την κουρτίνα από τεριλέν

και κοιτάζω έξω από το παράθυρο. Παρατηρώ

τους γείτονες. Δίπλα μένουν κάτι χίπηδες,

πρώην συγκάτοικοί μου.

Ήθελαν να φτιάξουν μελίσσι και κοτέτσι

στην αυλή, κοντά στο κομπόστ.

Λίγες πόρτες πιο κάτω, μια γυναίκα που γνώριζα

στο δημοτικό σχολείο επέστρεψε στην περιοχή

που ποτέ δεν εγκατέλειψα. Το πρόσωπό της έχει σκληρύνει.

Άνθρωποι εμφανίζονται στα όνειρά σου για να σου δείξουν

κάτι, αλλά πώς μπορείς ποτέ να καταλάβεις τι είναι αυτό;

Η λακανική μου ανάλυση παραμένει ένα μυστήριο.

~

Θα ζήσεις και θα πεθάνεις στο Κάρνεγκι,

το τελευταίο πράγμα που είπε ο Αιγύπτιος καθώς έφευγε,

αφού κοντοστάθηκε στην πόρτα και μετά γυρνώντας προς το μέρος μου

από την αυλόπορτα. Το έκανε να ακούγεται σαν κάποιο

είδος εγκλήματος. Αν και, ήταν επιρρεπής σε

τέτοιες δραματικές δηλώσεις,

σχεδόν σαν να μιλούσε για γεγονότα, λες και είναι

δυνατή η πρόβλεψη του μέλλοντος. Πίστευε στο πεπρωμένο, ότι η ζωή σου είναι κάπου χαραγμένη και, τελικά, επιλεγμένη από τον Θεό.

Ήξερε πως πίστευα ότι αυτή ήταν η ζωή που εγώ είχα επιλέξει.

Αλλά το είχα κάνει; Το είχε κάνει; Οι περιστάσεις, η οικογένεια

και η κοινωνία μας πίεζαν.

Πέταξα τα κίτρινα τριαντάφυλλα που μου είχε αγοράσει

εκείνη την παραμονή των Χριστουγέννων, στα γενέθλιά μου, στα σκουπίδια.

Τον ρώτησα αν ήξερε γιατί και το έκανε.

Στο όνειρο, σκίζω την κουρτίνα από τεριλέν.

Φωνάζω τους γείτονες, κρυβόμαστε πίσω

από τη σκισμένη κουρτίνα. Ξέρω ότι όλοι θα μάθουν σύντομα

ότι έχω μετακομίσει πάλι πίσω

χωρίς να ρωτήσω κανέναν

αν μπορούσα.

###

Η Μνήμη του Χρώματος

Εμπνευσμένο από τον πίνακα «Αγγοφόρος*, Κόλπος Σαλαμάνδρας 2001» του Ντέιβιντ Ρόουζ

Για την Τζούντιθ Ροντρίγκεζ**

Αποφάσισα να παραμείνω κάθετη.

Αν και υπάρχουν ίχνη παντού στα βλέφαρά μου, το σώμα μου,

σηκώνομαι από το κρεβάτι και

βρίσκομαι ανάμεσα σε λουόμενους, γνωρίζοντας

πως από τον τρόπο που ξεκινά μια μέρα μπορεί να σε κρατήσει

όρθια λίγο ακόμα.

Αυτές οι πρωινές ρουτίνες,

σαν γάτες, περιμένουν στο περβάζι του παραθύρου.

Δεν είμαι πλέον μια γυναίκα που φοράει

καπέλο και κάνει ποδήλατο γύρω από το

Κάρνεγκι, αλλά πού και πού επιστρέφω στο

ποδήλατό μου σαν σε μια χαμένη φίλη.

Βγάζω τα σανδάλια μου και τα αφήνω

πάνω στο τσιμέντο ενώ περπατάω

ξυπόλυτη μέχρι το σημείο

όπου κλειδώνω το ποδήλατο.

Η διαδρομή της επιστροφής είναι περίπου είκοσι βήματα

και μερικές φορές αυτό είναι το μόνο που χρειάζεται

για να θυμηθείς το πράσινο, να το νιώσεις

στα πόδια σου. Για να νιώσεις σχεδόν αιλουροειδές.

Στέκομαι στο πρώτο σκαλί και μετά μπαίνω κατευθείαν μέσα.

Κρατάω το χρώμα του ουρανού

στην αγκαλιά μου και κολυμπάω.

*Η αγγοφόρος είναι δέντρο (ή μεγάλος θάμνος), που ανήκει στην οικογένεια των μυρτοειδών, όπως η μυρτιά και  ο ευκάλυπτος, και, είναι ενδημικό γένος της ανατολικής Αυστραλίας

** Η Τζούντιθ Κάθριν Ροντρίγκεζ (13 Φεβρουαρίου 1936 – 22 Νοεμβρίου 2018) ήταν Αυστραλή ποιήτρια. Τιμήθηκε με το βραβείο Κρίστοφερ Μπρέναν.

###

Eyelands Book Awards

Πρόκειται για τον μοναδικό διεθνή λογοτεχνικό διαγωνισμό βιβλίου με έδρα την Ελλάδα. Ξεκίνησε το 2018, θεωρείται πλέον από τους πιο έγκυρους διαγωνισμούς με αντικείμενο το βιβλίο που υπάρχουν στον κόσμο, συγκεντρώνοντας συμμετοχές από κάθε γωνιά του πλανήτη. Το μεγάλο βραβείο για την κατηγορία των βιβλίων που έχουν εκδοθεί είναι 5ημερη παραμονή στην Αθήνα ενώ για τα βιβλία που δεν έχουν εκδοθεί το βραβείο είναι η μετάφρασή τους στα ελληνικά και η έκδοσή τους από τις Παράξενες Μέρες. Από το 2024 θεσμοθετήθηκε ένα ακόμη βραβείο το Writers’ choice Award  όπου οι ίδιοι οι βραβευμένοι συγγραφείς ψηφίζουν για το καλύτερο βιβλίο.