Πιστεύουμε ότι ο καλύτερος τρόπος για να γιορτάσουμε την ημέρα που είναι αφιερωμένη στη Γυναίκα είναι να δημοσιεύσουμε τρία ποιήματα της Κατίνας Βλάχου η οποία μας δίνει την χαρά αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια να μας εμπιστεύεται κείμενα από το εξαιρετικό έργο της.

Καλύτερα δεν ξέρει…

Είναι ακόμα νέα

Και είναι ήδη μάνα

Άμαθη και αθώα

Κοιτάζει τα παιδιά της

Ήσυχα να κοιμούνται

Το ένα δίπλα στο άλλο

Σ’ ένα διπλό κρεβάτι

Μικρού ξενοδοχείου

Κατακαλόκαιρο

Νιώθει σαν να θαυμάζει

Την τόση ομορφιά τους

Μες στου ύπνου την φυγή

Γλυκαίνει η ψυχή της

Θερμοπαρακαλεί

Όμορφα τα όνειρά τους

Σαν παραμύθι νά ‘ναι

Και κάνει την ευχή

Για πάντα μακριά τους

Του βίου η οδύνη

Να μείνει

Ανάλαφρα όπως γέρνει

Γλυκά να τα φιλήσει

Χωρίς να τα ξυπνήσει

Την πνίγει η ευθύνη

Πλάσματα ανυπεράσπιστα

Σαν τι να τους χαρίσει

Οφείλει

Και πόσο

Το «εγώ» της να το σβήσει

Για να ‘χουν στη ζωή τους

Γαλήνη

Δύσκολο να το πει

Ας της το συγχωρήσουν

Ποτέ όσο αξίζουν

Δεν θα ‘χει να προσφέρει

Αφού ίσως ούτε εκείνη

Όσα άξιζε η ζωή της να πήρε

Κι ας τ’ αγαπάει πολύ

Καλύτερα δεν ξέρει…

3/7/25

##

Η παραμυθένια

Μ’ ένα δειλό παράπονο  ξεκίνησε τη μέρα

ώσπου ένα κύμα ήσυχο την έσυρε πιο πέρα

Ολόλευκο πανί ψυχής φούσκωσε  η  καλοσύνη

κι ανοίχτηκε στο πέλαγος με θάρρος κι ευφροσύνη

Το βάθος δε φοβήθηκε κολύμπησε με χάρη

είδε κοχύλι όμορφο βούτηξε να το πάρει

Το άνοιξε Το γεύτηκε Το κράτησε στο στόμα

Το αγάπησε Το φίλησε και μέθυσε το σώμα

Ήτανε τόση η ηδονή που στένεψε η πνοή της

και ζαλισμένη ανέβηκε να σώσει τη ζωή της

Μέσα της έκρυψε βαθιά λάφυρο της χαράς της

μαργαριτάρι όμορφο δώρο του έρωτά της

Όταν ο χάρος ζήτησε την τελευταία της πνοή

του ‘δειξε το πολύτιμο για να το λυπηθεί

Μικρή ζωή ήρθε στο φως

Έλαμψε ο τόπος ομορφιά ησύχασε όλη η φύση

κι ο έρωτας το θάνατο έκανε να λυγίσει

#

Κρύψε γυναίκα το παιδί σου

Κρύψε γυναίκα το παιδί σου στα χαλάσματα

Δεν χόρτασε ο θάνατος και θα ξανάρθει

Κρύψ’ το καλά

Κι αν ζει ακόμα

κράτα του καλά κλειστό το στόμα‧

μην αναπνέει

Θάνατος είναι και έλεος δεν έχει

Άμα πλησιάσει

από την μυρωδιά της νηστικής του ανάσας

θα το βρει             

Κι αν απ’ την πείνα

λίγη είναι η ζωή που του απομένει

δεν θα το λυπηθεί

Κρύψ’ το καλά γυναίκα

ήσυχο μες στην αγκαλιά σου

για πάντα ας κοιμηθεί

και μείνε εσύ εδώ γύρω να το κλάψεις

Μπορεί ο θάνατος

αν δεν το βρει όταν ξανάρθει

σ’ εσένα να ξεσπάσει το θυμό του

Να ησυχάσεις πια κι εσύ

και το μικρό σου

παρηγοριά να βρει στον άλλο κόσμο

που δε θα ‘ναι μοναχό του

13/5/25

#

H Κατίνα Βλάχου γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Παρίσι και άσκησε το επάγγελμα στην Γερμανία και την Ελλάδα. Από το 1988 ζει στην Κέρκυρα. Έχει γράψει από το 1996 μέχρι σήμερα 12 βιβλία –μυθιστόρημα, διήγημα, νουβέλα και ποίηση. Συμμετείχε με
ολιγόστιχα ποιήματα σε δύο λευκώματα φωτογραφίας. Έχει εκδώσει μαζί με φίλους ποιητές συλλογές ποίησης στην Ελλάδα και την Γαλλία. Δημοσιεύει πεζά και στίχους σε λογοτεχνικά περιοδικά και βιβλία της έχουν μεταφραστεί στην αγγλική, γαλλική και αλβανική γλώσσα.

*Η φωτογραφία στο ποίημα «Κρύψε γυναίκα το παιδί σου» ανήκει στην ιστοσελίδα Defense for Children International – Palestine