Τα Eyelands Book Awards ο μοναδικός διεθνής διαγωνισμός βιβλίων με έδρα την Ελλάδα κερδίζει κάθε χρόνο σε αναγνώριση και σεβασμό στο χώρο των λογοτεχνικών διαγωνισμών. Εδώ όπως κάθε χρόνο δημοσιεύουμε μεταφρασμένα στα ελληνικά αποσπάσματα -που διάλεξαν οι ίδιοι οι βραβευμένοι συγγραφείς από τον διαγωνισμό του 2025. Τα κείμενα έχουν ήδη δημοσιευθεί στα αγγλικά στην ιστοσελίδα του διαγωνισμού (www.eyelandsawards.com)

Κάθε Σάββατο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο θα σας κρατάμε συντροφιά με ένα καινούργιο κείμενο από τα βραβευμένα! Είναι μια ευκαιρία να γνωρίσετε τη γραφή αυτών των εξαιρετικών συγγραφέων! Σημειώνουμε ακόμη ότι κάθε χρόνο κυκλοφορεί από τις παράξενες μέρες ένα τουλάχιστον βιβλίο στα ελληνικά από το διαγωνισμό -είναι το μεγάλο βραβείο για την κατηγορία των unpublished. Πέρυσι ήταν οι «Παγόδες του Ήλιου» του καναδού Γκρέιαμ Άρνολντ και φέτος είναι η «Αποικία Γκάντι» του Ινδού συγγραφέα Βίκραμ Καπούρ που θα είναι έτοιμη τον Οκτώβριο!

POETRY Unpublished

 Journey to the iron gate

 Stamatia Tsalouma/Greece*

ΚΑΛΕΣΜΑ

Κάλεσμα από την Ανατολή,

δροσερά δάχτυλα χάιδευαν

τον ύπνο από τα μάτια μου.

Με ασημωμένα βότσαλα

το μισοφέγγαρο είχε ανοίξει

ένα μονοπάτι που διέσχιζε τον κόλπο.

ΔΕΝΤΡΟ Μ’ ΑΓΚΑΘΙΑ

Δεμένο πάνω σε φλεγόμενο σχιστόλιθο,

το αγκαθωτό δέντρο είναι πατρίδα για

αμέτρητα πλάσματα.

 Σμήνη από αστέρια,

Νικημένα από τον χρόνο,

φωλιάζουν στα κλαδιά του

 προτού συνεχίσουν το ταξίδι τους.

Για τον άντρα που κρεμόταν

στη ζηλότυπη σκιά του,

λένε κάποιοι πως έβαψε

τα πέταλά του κόκκινα·

ότι είναι κακό το αγκαθόδεντρο

όπως ο ήλιος είναι σκληρός

και δεν θα ανεχτεί

κανέναν άλλον που του μοιάζει.

ΜΟΥΣΚΕΜΕΝΑ

Νοτισμένοι βλαστοί στις ντουλάπες

και στους τοίχους της ζωής μας,

τα χαρτιά που αγκαλιάζει

κουλουριάζονται μουσκεμένα σαν φύλλα,

και οι λόφοι ντυμένοι στα γκρίζα,

ουρανός κατακόρυφος,

σύννεφα στο χρώμα του τσιμέντου

κουρελιάζουν τον τετράγωνο κόσμο.

Τόση βροχή χρειάζεται

για να γίνουν θρύψαλα οι γωνίες,

ρεματιές που ξερνάνε τα μπάζα

 έτσι διεκδικούν εκείνα τη θάλασσα.

Αγριοκρέμμυδα  και πουλιά, πιείτε όσο θέλετε:

η υγρασία είναι ο πρόδρομος της σήψης

που θα μας καταβροχθίσει,

χαρτιά, φύλλα και τα πάντα.

//

ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΤΣΑΛΟΥΜΑ

Ήρθα στην Ελλάδα από την Αυστραλία το 1991, με τον σύζυγό μου και τις δύο μικρές κόρες μου. Είχα ήδη δημοσιεύσει δύο ποιήματα (το ένα στο πανεπιστημιακό μου περιοδικό!) και ήθελα πολύ να γράψω περισσότερα. Δεν είχα ιδέα ότι θα περνούσαν δεκαετίες πριν μπορέσω να αφιερώσω σοβαρά χρόνο στην ποίησή μου. Παρ’ όλα αυτά, ανακάλυπτα τους μεγάλους Έλληνες ποιητές στη δική τους γλώσσα, και αυτό ήταν αρκετά συναρπαστικό. Αρχικά εργάστηκα ως καθηγήτρια Αγγλικών στη Φροντιστήρια, αλλά καθώς οι γλωσσικές μου δεξιότητες άρχισαν να βελτιώνονται, βρήκα δουλειά ως Γεωπόνος, η οποία ήταν η επαγγελματική μου δραστηριότητα στην Αυστραλία.

Πάντα λαχταρούσα τη χώρα γέννησής μου, όμως η ζωή στην Ελλάδα με αντάμειψε και με πλούτισε με αμέτρητους τρόπους, και όταν είχα την ευκαιρία να γράψω ξανά, αυτή η χώρα ήταν που ενέπνευσε κυρίως το έργο μου – ο πολιτισμός και η ιστορία της, η ελληνορθόδοξη θρησκεία, η εκπληκτική ομορφιά της υπαίθρου, οι άνθρωποι που γνώρισα και οι ιστορίες τους, ακόμη και οι δυσκολίες που αντιμετώπισα εγώ και πολλοί άλλοι. Η έκφραση αυτής της εμπειρίας μέσω των αγγλικών θα είναι πάντα η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα.

Ποιήματά μου έχουν δημοσιευτεί στο Hecate Journal, Southerly, στο Antipodes (ένα Παγκόσμιο Περιοδικό Αυστραλιανής/Νεοζηλανδικής Λογοτεχνίας), στο Antipodes (Περιοδικό του Ελληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου), στο Live Encounters, στο Poetry for the Planet (Ανθολογία του Αυστραλιανού Ιδρύματος Προστασίας Περιβάλλοντος) και στο διαδικτυακό κανάλι Creative Cowboy, με το όνομα Ματίνα Ντούμος.

*Η Σταματία Τσαλούμα ήταν η πρώτη ελληνίδα συγγραφέας που κέρδισε βραβείο στο διαγωνισμό